به گزارش خبرنگار مهر، پیمان یزدانی با اشاره به گسترش مدلهای ابری در بازار جهانی گفت: در بسیاری از کشورها، سازمانها به سمت استفاده از نرمافزار بهعنوان سرویس حرکت کردهاند، اما در ایران استفاده از این مدل با ملاحظاتی فراتر از مسائل فنی همراه است. محدودیتهای بینالمللی، دشواری پرداخت، نبود دسترسی مستقیم به پشتیبانی و احتمال تغییر سیاست ارائهدهندگان خارجی، موضوع تداوم سرویس را به یکی از دغدغههای مهم سازمانها تبدیل کرده است.
یزدانی افزود: زمانی که یک نرمافزار سازمانی محل ثبت اطلاعات مشتریان، قراردادها، سوابق فروش یا دادههای عملیاتی یک شرکت است، مسئله فقط این نیست که امروز امکان ورود به سامانه وجود دارد یا خیر. سازمان باید از ابتدا بداند در صورت قطع یا محدود شدن سرویس، چه میزان کنترل بر دادههای خود دارد و آیا امکان بازیابی، انتقال و استفاده مجدد از اطلاعات وجود خواهد داشت.
این کارشناس فناوری اطلاعات، حاکمیت داده را یکی از موضوعاتی دانست که در تصمیمگیریهای فناوری سازمانها اهمیت بیشتری پیدا کرده است و گفت: انتخاب یک نرمافزار سازمانی باید علاوه بر قابلیتهای فنی، بر اساس محل نگهداری داده، سازوکار پشتیبانگیری، امنیت، امکان انتقال اطلاعات و تداوم دسترسی نیز انجام شود. این موضوع در شرایطی که دسترسی مستقیم به برخی سرویسهای بینالمللی همواره قابل تضمین نیست، اهمیت بیشتری پیدا میکند.