ما در انتخابات شرکت میکنیم و همه را هم به شرکت در انتخابات دعوت میکنیم. هرکسی از تحریم انتخابات حرف میزند، اشتباه میکند. اگر ابزاری وجود داشته باشد برای هر اقدام اصلاحی آن ابزار صندوق رأی است و ابزار دیگری نیست. رأی بهترین ابزار است، بایدهمه زحمت بکشند و با تمام توان فعالیت کنند
جوان آنلاین: مرکز پایتخت، تقاطع خیابان ابوریحان و روانمهر ساختمانی قدیمی قد برافراشته است که هنوز حال و هوای دهه ۶۰ در تکتک آجرهای قرمز رنگ آفتابسوخته آن و پلههایی که در نبود آسانسور تفاخر میکنند، به مشام میرسد. اینجا خانه کارگر است. تابلوی سفید رنگ و شیشه شکسته آن از فرسخهای دور به خوبی نشان میدهد خانه «کارگر» است! همانطور که ساختمان بانکها از فرسخهای دور دلبری میکنند.
این ساختمان از دهه ۳۰ متعلق به کارگران است، البته در مقاطعی نصیب حزبهای شاه ساخته، مخصوصاً رستاخیزشده، اما عین یک اسب چموش جز کارگران به کسی سواری نداده است. اینها توضیحات علیرضا محجوب، دبیرکل خانه کارگر در پایان مصاحبه است که در مورد ساختمان توضیح میدهد؛ ساختمانی که حالا محجوب میگوید خریدیم و مال هیچ نهاد دولتی و حاکمیتی نیست. این لوکیشین بکر برای ساخت آثار تاریخی دهه ۶۰، محل مصاحبه ما با علیرضا محجوب بود که همواره نشان داده است، چندان اهل تغییر نیست، نه در صورت، نه در سیرت و نه اتاق کار که همچنان میزهای چوبی کوچک ما را به هن و افکار این افراد وجود دارد. ما ۳۰ سال است در مورد نسخه توسعه چینی حرف میزنیم که نشان میدهد مسیر توسعه در کشورهایی مثل ما از انباشت سرمایه عبور نمیکند. چینیها مشهور به داشتن شم تجاری هستند و با ما هم سابقه تجارت دارند، اما با این حال به سمت جریان مارکسیستی رفته و تا امروز هم از این ایدئولوژی عبور نکردهاند.
اما عملاً از ایدئولوژی مارکسیستی عدول کردهاند.
باید تحلیل آنها را هم شنید، این تحلیل شماست، تحلیل آنها این نیست. او معتقد است من باید از سرمایهداری عبور میکردم چراکه یک جامعه فئودالی بودم و نمیتوانستم برای توسعه به شهر متکی شوم. جامعه پیشرفته انگلیس و فرانسه نیستم و باید از سرمایهداری عبور کنم و بعد به سوسیالیسم برسم. پس چین خود را در دوران گذار میبیند.