
در سال ۲۰۲۶، الگوی غیرقابل انکاری در سراسر جهان دیده میشود؛ جنگ نهتنها با بمب و سرباز، بلکه از طریق همزاد بیسروصدای آن، یعنی تحریمها، آغاز میشود؛ این موارد شامل طیف گستردهای از اقدامهای قهری، ازجمله محدودیتهای تجاری و سرمایهگذاری، کنترلهای مالی، فهرستهای سیاه بانکی، مسدود کردن داراییها و محدودیتهای ویزا و سفر میشود.
به گزارش گاردین، تحریمها که تحت زبان دموکراسی اعمال میشوند، معمولا علیه کشورهای خارج از باشگاه کشورهای غربی قرار دارند، بهعنوان سلاح استفاده میشوند و پیامدهای مخربی برای جوامعی دارند که اغلب هیچ تهدیدی ایجاد نمیکنند، بلکه از تبعیت سیاسی امتناع میکنند.
تحریمها ابزارهای خیرخواهانهای برای حافظان حقوق بشر نیستند؛ آنها وسیلهای برای جنگ اقتصادی هستند و غیرنظامیان بهعنوان خسارت جانبی در نظر گرفته میشوند.
