دویست شب است که خیابانهای ایران، در هجران رهبر شهید و شهدای مظلوم جنگ تحمیلی سوم، شاهد شکوهی بینظیر از ایستادگی است. مردمی که شبانه گرد هم میآیند تا فریاد «خونخواهی» را به گوش جهانیان برسانند.
دوشنبه, 23 شهریور 1405 ,08:16
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «هرمز»؛ دویست شب است که آسمان ایران، از شعله های غیرت و فریاد دادخواهی مردم روشن شده است. از نخستین شب پس از شهادت مظلومانه رهبر انقلاب، حضرت آیت الله سید علی خامنه ای و شهدای جان برکف جنگ تحمیلی سوم، تا این لحظه، خیابان ها به میدانهای مقاومت و تجمعات شبانه بدل شده اند.
این حضور مستمر و بیوقفه، تنها یک اعتراض ساده نیست؛ بلکه تجلی عهد و پیمانی ناگسستنی میان امت و ولایت است. در هر شب، در هر محله و در هر گوشه از خاک ایران، مردمی گرد هم آمده اند تا با صدای یکپارچه، بر حقانیت آرمان ها و ضرورت خونخواهی برای خونهای ریخته شده، اصرار ورزند.
این تجمعات شبانه، در عین حال که پیام انتقام سخت را به گوش جهانیان میرساند، به عنوان قدرتمندترین ابزار حفظ انسجام اجتماعی و تقویت وحدت ملی عمل کرده است. در برابر تمامی توطئههای دشمن برای تفرقهافکنی، این حضورهای شبانه، دیوار آهنین اتحاد میان اقوام و مذاهب را استوارتر ساخته است.
تجمعات شبانه؛ تجلی عهد و پیمان امت با ولایت است
راضیهسلطان عباسیندوشن، مدیر حوزه علمیه خواهران هرمزگان، تجمعات شبانه ۲۰۰ شب گذشته را تجلی عهد و پیمان امت با ولایت دانست و اظهار کرد: این حضور مستمر، فراتر از یک اعتراض یا مطالبهگری ساده، «مناسک بصیرت» است.
تجمعات شبانه؛ محلی که در آن نسلهای مختلف با یکدیگر پیوند میخورند
ریاضی طهرانی تصریح کرد: این تجمعات شبانه تبدیل به کلاس درس شده است. محلی که در آن نسلهای مختلف با یکدیگر پیوند میخورند. جوانی که در کنار بزرگترها فریاد خونخواهی سر میدهد، در حال مشقِ سیاستورزی دینی و غیرت انقلابی است.
تجمعات شبانه؛ نبض تپنده غیرت دینی در کشور
معصومه هوشمند، فعال فرهنگی و اجتماعی، با اشاره به جنبه عاطفی و حماسی این حضور بیان کرد: تجمعات شبانه، نبض تپنده غیرت دینی در استان هرمزگان و سراسر کشور است.
بنابراین تجمعات شبانه دویست شب گذشته، نشان داد که پیوند امت و ولایت، عمیقتر از آن است که دشمنان تصور میکنند. شهادت رهبر انقلاب و شهدای مظلوم جنگ تحمیلی سوم، نه تنها صفوف ملت ایران را از هم نگسیخت، بلکه موجی از همدلی و اتحاد را در سراسر کشور به جریان انداخت.
شرکتکنندگان این میزگرد بر این باور بودند که این حضورهای مستمر، بزرگترین سرمایه اجتماعی انقلاب است؛ سرمایهای که در برابر جنگ شناختی و تفرقهافکنی دشمن، سپری محکم ساخته است.