در حالی که کشور با یکی از شدیدترین بحرانهای ناترازی در حوزه برق و سایر انرژیها دستوپنجه نرم میکند، تصمیم صندوق توسعه ملی برای تخصیص ۲۰۰ میلیون دلار ارز به پروژههای انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه خورشیدی، انتقادهای فنی و اقتصادی را به دنبال داشته است.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ صندوق توسعه ملی که قرار بود ذخیرهای استراتژیک برای نسلهای آینده و پشتیبان پروژههای اولویتدار کشور در شرایط تحریمی باشد، حالا بخشی از منابعش را صرف طرحهایی میکند که حتی در بهترین حالت، نه پاسخگوی بحران برق کشور هستند و نه بازدهی اقتصادی قابل قبولی دارند.
تأمین دلاری برای پروژههای کمبازده؟/ یک بام و دو هوا!
مهدی غضنفری، رئیس صندوق توسعه ملی، به تازگی از پرداخت ۲۰۰ میلیون دلار از منابع ارزی صندوق به وزارت نیرو برای توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر خبر داده است.
این اقدام در حالی انجام میشود که بسیاری از کارشناسان انرژی معتقدند تخصیص ارزی به این حوزه، نه توجیه فنی دارد و نه اقتصادی. ساخت نیروگاههای خورشیدی در ایران، به دلیل نبود تولید داخلی تجهیزات، تحریمه در نقش حامی مالی پروژههایی که خروجی آنها در بهترین سناریو، شاید در سالهای آینده مشخص شود.
بنابراین، هزینهکرد ۲۰۰ میلیون دلار از منابع با ارزش این صندوق برای نیروگاههای تجدیدپذیر، آن هم بدون شفافسازی دقیق درباره مواردی نظیر نحوه تخصیص، بهرهوری، تضمین بازگشت سرمایه و تأثیر آن بر تراز انرژی کشور، بیش از آنکه یک اقدام کارشناسی باشد، تصمیمی شعاری و غیرمسئولانه به نظر میرسد.
مسلما مدیریت منابع ارزی صندوق توسعه ملی که متعلق به مردم است، باید با دقت و اولویتسنجی دقیق انجام شود. اما آنچه اکنون میبینیم، تخصیص منابع دهها میلیون دلاری در پروژههایی است که بیشتر جنبه تبلیغاتی دارند تا نقشآفرینی در حل بحران واقعی ناترازی انرژی!