روزنامه ایران نوشت: اواخر سال 1403 گزارش یک درگیری مرگبار به پلیس اعلام شد. پس از حضور مأموران و بررسیهای اولیه مشخص شد که پسری به نام نادر با ضربه چاقو، مرد 65 سالهای به نام محمود را به قتل رسانده و از محل جنایت گریخته است.
با دستور قضایی جسد محمود به پزشکی قانونی منتقل شد و مأموران تحقیقات شان را برای روشن شدن ابعاد پرونده آغاز کردند.
پسر 19 ساله مقتول در توضیح ماجرا به پلیس گفت: «نادر از اقوام دور و یکی از رفقای من بود. چند روز قبل با او به یک سالن رفتیم و روی دستهایمان خالکوبی کردیم. از آنجا که خانوادهام بشدت با این کار مخالف بودند با دیدن تتو خیلی ناراحت شدند و پدرم از من توضیح خواست و من هم به او گفتم با حرفهای نادر ترغیب به انجام این کار شدم. پدرم عصبانی شد و به خانه آنها رفت و به او اعتراض کرد و در نهایت موضوع با وساطت دوستان و همسایهها فیصله پیدا کرد. فردای آن روز نادر به همراه چند نفر به جلوی خانه ما آمدند و بار دیگر دعوا شروع شد و در نهایت او با چاقو ضربهای به گردن پدرم زد و بعد هم همه آنها گریختند.»
پسر دیگر مقتول نیز گفت: «در خانواده ما تتو زدن اصلاً قابل قبول نیست. روزی که پدرم متوجه شد برادرم روی دست هایش تتو زده خیلی عصبانی شد.»
با دستگیری متهم و اعتراف به قتل پرونده برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در دادگاه چه گذشت؟
در ابتدای جلسه اولی[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();