استعفای نخستوزیر فرانسه ساعاتی پس از تشکیل دولت جدید، بر عمق بحران و هرجومرج سیاسی در این کشور افزوده است.
داستان کوتاه و ناخوشایند جدیدترین دولت فرانسه، که تنها دستاوردش ثبت رکوردی در کوتاه بودن دوره تصدی بود، به وقایعنگاری یک فاجعه پیشبینیشده میانجامد.
سباستین لکورنو، نخستوزیر مستعفی فرانسه که پس از ۲۸ روز نخستوزیری استعفا کرد، قول گسست از سیاستهای مجموعهای از دولتهای کوتاهمدت را داده بود، اما خود مظهر تداوم و پافشاری سرسختانه امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه در پایبندی به حلقه داخلی راست میانهرو خود بود.
این امر میتواند زمانی مؤثر باشد که رئیسجمهور، پارلمان را کنترل کند؛ مکرون این کار را نمیکند، مجلس ملی یا مجلس سفلی، به سه بخش راست افراطی ملیگرا به ریاست مارین لوپن، چپ و چپ افراطی که با جنجال بیشتری از طرف ژان لوک ملانشون نمایندگی میشوند و یک میانه ضعیف با وفاداری رو به زوال به مکرون با دوره محدود تقسیم شده است.