به گزارش خبرنگارآنا، وقتی یک تبلیغ سادهی لبنیاتی بهجای معرفی محترمانهی یک محصول، سراغ تصویرسازیهای سطحی، کاراکتر تینیجری و بیتوجهی به شأن فرهنگی جامعه میرود، دیگر نمیشود ساکت ماند. مسئله فقط یک ویدئو نیست؛ مسئله نوع نگاهی است که به زن، به نوجوان و به فرهنگ عمومی تزریق میشود. وقتی محتوایی وارد فضای عمومی میشود و بر ذهن میلیونها نفر اثر میگذارد، طبیعی است که نقد و مطالبهگری هم کنار آن شکل بگیرد.
تبلیغ اخیر این شرکت لبنیاتی، بهوضوح نشان میدهد که برای برخی برندها جذابیت بصری و شوک رسانهای مهمتر از احترام به ارزشهای اجتماعی است. استفاده از شخصیتی با ظاهر و رفتار تینیجری، همراه با بیتوجهی به پوشش و فضای فرهنگی جامعه، تصویر زن و دختر ایرانی را در قالبی سبک، مصرفی و ابزاری نمایش میدهد؛ گویی قرار نیست هویت زن دیده شود، بلکه فقط “جذابیت دیداری” او اهمیت دارد.
مشکل تنها «حجاب» به معنای سطحی آن نیست؛ موضوع جدیتر از این حرفهاست. وقتی دختری در سن یا شبیه به سن نوجوانی به ابزار تبلیغاتی تبدیل میشود، این پیام به جامعه مخابره میشود که بدن و ظاهر زن در سنین نزدیک به نوجوانی میتواند وسیلهی فروش و جلب مشتری باشد. این نگاه، زنان را از “شخصیت” به “ابزار” تقلیل میدهد و در بلندمدت ذهن و هویت نسل جوان را آسیبپذیر میکند.