اقتصاد ۲۴- از نیمه دوم تیر به این سو، حداقل سه استان در نیمه غربی کشور، درگیر آتش سوزی در جنگلها و مناطق حفاظت شده خود بودهاند؛ از منطقه حفاظت شده خائیز در کهگیلویه و بویراحمد گرفته تا ارتفاعات اندیمشک و پارک ملی کرخه در خوزستان. جنگلهای گردکانه در ایلام را نیز باید در این فهرست گنجاند.
آتش در استانهای دیگری نیز در سه ماهه ابتدایی امسال به جان منابع طبیعی افتاده؛ از جمله کردستان که در بهار ۱۴۰۳، شاهد ۴۰ مورد آتش سوزی در ۳۱۹ هکتار از مراتع و جنگلهای خود بوده است؛ البته بر اساس گزارش خبرگزاری صدا و سیما، این آمار نسبت به سال گذشته روند کاهشی را نشان میدهد.
اما در مقابل، حسین میرزایی مدیرکل منابع طبیعی لرستان، اخیرا از افزایش ۱۰۰ درصدی آتش سوزی در جنگلهای این استان در بازه زمانی ابتدای سال تا ۱۴ تیر خبر داده و گفته است که در این مدت، حدود دو هزار و ۶۰۰ هکتار از جنگلهای لرستان دچار آتش سوزی شدهاند (ایرنا).
مسئولان تعدادی از استانها همچون تهران، مازندران و چهارمحال و بختیاری نیز نگران روزهای آینده و افزایش دمای هوا هستند و در مورد وقوع آتش در منابع طبیعی خود هشدار دادهاند.
سالهاست که مسئولان در استانهای مختلف، عوامل انسانی را مهمترین دلیل وقوع آتش سوزی در جنگلها و مراتع طبیعی میدانند. چندی پیش، مدیرکل منابع طبیعی لرستان اذعان کرد که ۹۹ درصد از حوادث آتش سوزی در جنگلهای این استان، ریشه انسانی دارد (مهر).
مطالعه بیشتر: محیط زیست قربانی سودجویی و بیتوجهی/ با وعده و شعار نمیتوان آتش جنگلها را خاموش کرد
همچنین داود میرشکار مدیرکل حفاظت محیط زیست خوزستان به ایسنا گفته است: «آتش سوزیها در عرصههای محیط زیستی به دلیل عامل انسانی و عمدی رخ میدهند و شاید به دلیل حضور گردشگران، یا افراد معتاد یا ناشی از آتش زدن باقیمانده زمینهای کشاورزی باشند.»
علی ملکی آهنگران فرمانده یگان حفاظت سازمان جنگلها نیز اخیرا در گفتگو با باشگاه خبرنگاران، از افزایش ۲۵۶ درصدی آتش سوزیها نسبت به سال قبل خبر داده و گفته است: «۹۸ درصد از حریقها ناشی از عوامل انسانی است، که ۹۴ درصد آنها سهوی و ۴ درصد عمدی بودهاند.»
در چنین شرایطی، آتش سوزی در جنگلها و مراتع کشور، رخدادی است که هر ساله در فصول گرم تکرار میشود و اخبار و تصاویر تلاش مردم برای مهار آن به رسانهها راه مییابد. اما به گفته علیرضا هاشمی مدیرعامل موسسه پرندهشناسی طرلان، هیچ برنامه مدونی در سطح ملی و حاکمیتی برای مقابله با آن وجود ندارد.