به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امام سجاد علیهالسلام پس از واقعه کربلا، در شرایطی که دستگاه اموی با تبلیغات گسترده و جعل حدیث، چهرهای غیراسلامی از آنان ساخته بود، با یک استراتژی چندوجهی به روشنگری پرداخت . ایشان بهجای قیام مسلحانه و به خطر انداختن جان شیعیان، از تقیه و نیز نرمافز دعا و مناجات برای تبیین معارف ناب اسلامی استفاده کردند که مشهورترین آن، صحیفه سجادیه است که به عنوان یک “منشور اعتقادی” و هویتبخش برای شیعیان عمل میکرد.
بنابر روایت تسنیم، یکی از تأثیرگذارترین اقدامات ایشان، ایراد خطبههای آتشین در کوفه و شام بود که پایههای حکومت اموی را به لرزه درآورد. ایشان در مسجد جامع دمشق، در حضور یزید ملعون و مقامات اموی، با معرفی خود به عنوان “پسرِ کسی که تشنه در کنار فرات کشته شد”، حافظه تاریخی جامعه را زنده و چهره واقعی خاندان اموی را به عنوان قاتلان فرزندان پیامبر آشکار کرد. این خطبه چنان تأثیری داشت که یزید برای قطع سخن ایشان، دستور اذان داد.
ایشان د
در کنار روشنگری عمومی، امام سجاد با پرورش شاگردانی برجسته همچون ابوحمزه ثمالی و ابوخالد کابلی، زیرساختهای علمی و فرهنگی شیعه را بنا نهاد. این نیروهای تربیتشده، در دوران بعدی، هسته اصلی جنبش علمی بزرگ امام باقر و امام صادق علیهماالسلام را تشکیل دادند و در ترویج معارف اصیل اسلامی و مقابله با احادیث جعلی نقشی کلیدی ایفا کردند.
در مجموع، استراتژی امام سجاد، تلفیقی از اقدامات مختلف بود: گریه و عزاداری برای زنده نگه داشتن یاد عاشورا، دعا و مناجات برای تبیین معارف، خطبههای افشاگرانه برای تضعیف دشمن و تربیت نیروی انسانی برای آینده. این روشنگریها، ضمن افشای چهره واقعی بنیامیه، جبههگیری فکری و فرهنگی را در جامعه تثبیت کرد و راه را برای نسلهای بعدی ائمه در راستای تحقق اهداف الهی هموار کرد.