اقتصاد۲۴- سیاستگذاران و رسانههای غربی، محور مقاومت را به عنوان یک «شبکه تروریستی» میشناسند و آن را تهدیدی برای ثبات در خاورمیانه میدانند.
پس از ترور سید حسن نصرالله در ۲۸ سپتامبر، جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، حمله هوایی اسرائیل به حومه جنوبی بیروت را ستود و آن را حملهای به «گروههای تروریستی مورد حمایت ایران» و «حکومت وحشت» آنها توصیف کرد.
مقامات اسرائیلی این محور را اختاپوس مینامد و میگوید «ایران سر اختاپوس است و شاخکهای آن را از حوثیها گرفته تا حزب الله و حماس تشکیل دادهاند.»
پس از آنکه وزیر دفاع اسرائیل فلسطینیان را «حیوانات انساننما» خواند، توماس فریدمن، ستوننویس نیویورک تایمز، این محور را «انگل مهاجم» توصیف کرد. او ضمن توجیه و تقلیل نسلکشی اسرائیل، نوشت که ایران یک زنبور انگلی است و حوثیها، حزبالله، حماس و کتائب حزبالله تخمهای آن هستند و نتیجهگیری کرد: «ما هیچ راهبرد متقابلی نداریم که ایمن و کارآمد این انگل را نابود کند بدون اینکه کل جنگل را به آتش کشیده شود.» انکار انسانیت و عاملیت این بازیگران در منطقه، دست به دست هم میدهد تا مقاومت آنها را نفی کنند.
در حالی که رسانههای جریان اصلی در جهان به طور مکرر از محور مقاومت انسانزدایی میکنند، ریشههای ایدئولوژیک این محور به قبل از انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ بر میگردد. انقلاب ایران ایدئولوژی که فلسطین را به عنوان نقطه مرکزی ایدئولوژیک خود در نظر گرفت و با توسعه شبکه فراملی از ایدهها و افراد تکامل یافت و به محور و به نیرویی تاثیرگذاری در منطقه تبدیل شد.
نشریه «میدل ایست آی» در گزارشی به قلم محمد عطایی، استاد تاریخ دانشگاه ماساچوست آمهرست، تولد محور مقاومت از دل آرمان فلسطین را شرح داده و گفته چگونه این جنبش در چهار دهه گذشته از پس جنگها و اختلافات داخلی برآمده و به جنبشی تبدیل شده که با وجود ترور بسیاری از سران گروههای محور مقاومت، همچنان زنده و پابرجاست.
این گزارش ترجمه بخشهای عمده یادداشت عطایی در نشریه میدل ایست آی است.
حمایت زنان انقلابی ایرانی از حزب اللهفلسطین در انقلاب ۱۹۷۸-۱۹۷۹ ایران و بینش جهانی آن اثری ماندگار داشت. از همان ابتدا، زمانی که آیتالله خمینی از درون تشکیلات مذهبی ظهور کرد، استعمار صهیونیستی فلسطین و روابط اسرائیل با شاه ایران، محور مبارزات انقلابی او بود.
در سال ۱۹۶۸، آیتالله خمینی فرمانی مذهبی در حمایت از نیروهای چریکی فدایی فلسطین صادر کرد و به پیروان مسلمان شیعه خود اجازه داد تا به آنها زکات اهدا کنند. در طول دهه ۱۹۷۰، فتح که جناح مسلط سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) بود، به عنوان یک کانون مهم در جنبش فراملی ضد شاه محسوب میشد.
تحت رهبری فرماندهان باتجربهای مانند یاسر عرفات و خلیل الوزیر، فتح به دلیل رهبری قوی، منابع، کادرهای ماهر و ایدئولوژی فراگیرش در راس سازمان آزادیبخش فلسطین قرار گرفت.
رهبران ساف و انقلابیون سرگردان ایرانی در دهه ۱۹۷۰ با هم برادر شدند. پس از انقلاب ۱۹۷۹، سازمان آزادیبخش فلسطین نقش اساسی در تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایفا کرد و آزادی فلسطین الهام بخش دیدگاه جهان شمول پاسداران انقلابی بود. بسیاری از بنیانگذاران سپاه – از جمله محمد منتظری و عباس آقازمانی، در دهه ۱۹۷۰ در اردوگاههای آوارگان فلسطینی آموزش دیده بودند. آنها از آموزش نظامی، تخصص و روابط جهانی که از صدقه سر فتح به آنها رسیده بود، برای ایجاد بازوی نظامی انقلاب استفاده کردند. در چشمانداز جهانی انقلاب ایران که تحت تأثیر پاناسلامیسم ضد استعماری و همبستگی جهان سومی بود، آرمان فلسطین همچنان یک ایده مرکزی بود.
انقلابیون مذهبی در ایران تحت تأثیر پاناسلامیستهایی مانند سید جمالالدین افغانی و حسن البنا بودند و از اتحاد مسلمانان علیه امپریالیسم دفاع میکردند.
فلسطین، به عنوان یک آرمان جهانی اسلامی، در مرکز وحدتی بود که روحانیون انقلابی آرزوی رسیدن به آن را داشتند.
انقلابیون ایران از مبارزات احمد بن بلا در الجزایر، پاتریس لومومبا در کنگو و جمال عبدالناصر مصری علیه استعمار و استعمار نو درس و پیروزیشان را جشن گرفتند.