تاریخچه اسم‌گذاری ب‌ ام‌ و ؛ از نظم مهندسی تا بازی‌های بازاریابی

وقتی صحبت از خودروسازان آلمانی می‌شود، ذهن خیلی‌ها به سمت نظم مهندسی و انضباط صنعتی می‌رود. در این میان، ب‌ام‌و جایگاه خاصی دارد؛ شرکتی که همیشه خود را «خودروساز رانندگان» معرفی کرده و تلاش کرده است با هر محصول، تجربه‌ای متفاوت از رانندگی ارائه دهد. اما یکی از وجوه کمتر دیده‌شده هویت این برند، شیوه اسم‌گذاری مدل‌هایش است؛ روشی که در ظاهر ساده به نظر می‌رسد اما در دل خود داستانی پر از دگرگونی، استثناء و حتی بازی‌های روانی با مشتریان دارد.

از دهه ۱۹۷۰ به بعد، ب‌ ام‌ و یک فرمول مشخص برای معرفی خودروهایش به کار گرفت: ترکیب سه رقم و یک یا چند حرف. نخستین عدد بیانگر «سری» خودرو بود؛ ۳ برای خودروهای جمع‌ و جور اسپرت، ۵ برای سدان‌ های میان‌ رده لوکس و ۷ برای پرچم‌ داران بزرگ. دو رقم بعدی به‌ صورت سنتی نشان‌دهنده حجم موتور بودند، مثلاً ۲۵ برای پیشرانه ۲.۵ لیتری. در پایان، یک یا چند حرف به ویژگی‌های فنی یا بدنه اشاره می‌کردند؛ حرف i برای سیستم سوخت‌رسانی انژکتوری (Einspritzung)، حرف d  برای موتور دیزلی، حرف x  برای سامانه چهارچرخ محرک و حرفL  برای نسخه‌های کشیده (Lang). به همین ترتیب، نامی مانند 325i به‌ روشنی بیان می‌کرد که خودرو از سری ۳ است، موتوری ۲.۵ لیتری دارد و با انژکتور عرضه می‌شود.

منبع  : آخرین خودرو

برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید