تئاترِ وانموده‌ها: بیگانگی، بازیگوشی و اضطراب

«اين يک پيپ نيست». طرح صحنه را داشتم، مهندسي اجرا را هم همين‌طور. به مجرد اينکه عنوان هم به ذهنم رسيد متن در عمل شکل گرفت
«اين يک پيپ نيست». طرح صحنه را داشتم، مهندسي اجرا را هم همين‌طور. به مجرد اينکه عنوان هم به ذهنم رسيد متن در عمل شکل گرفت

گروه تئاتر و موسیقی:  تجربه اجرائي جديد «محمد مساوات» مي‌تواند موافقان و مخالفان بسياري داشته باشد اما هيچ‌يک نمي‌توانند حضور اين نويسنده و کارگردان جوان تئاتر را به عنوان يکي از نشانه‌هاي تئاتر دهه ٩٠ ايران انکار کنند. او که تلاش مي‌کند در وراي بازي‌هاي سوداگرانه تئاتر امروز ايران صدا و بازنمودي از جهان ذهني خودش باشد، باز هم با بازيگوشي تازه‌اي بر صحنه ظاهر شده و تئاتر غريزي و خلاقانه‌اش را اين بار بر بستري از گزاره‌هاي فلسفي و هستي‌شناسانه در حوزه روايتگري تئاتر استوار کرده است.

تئاترِ وانموده‌ها: بیگانگی، بازیگوشی و اضطراب

به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شرق، «اين يک پيپ نيست» با تأثير عميقي که از زيبايي‌شناسي آثار «رنه ماگريت»، نقاش شهير بلژيکي، دارد، بايد در امتداد دو اثر ديگر مساوات يعني «خانه- واده» و «بي‌پدر» مورد خوانش قرار گيرد؛ کوششي در جهت رسيدن به نوعي بازنمايي اضطراب بر صحنه.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *