تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۸ ساعت ۱۷:۵۱
گروه سیاسی: رئیس کمیته سیاسی جبهه اصلاحات ایران در جلسه اخیر مجمع عمومی این جبهه، با برشمردن چهار ناتوانی ساختاری حکمرانی کنونی بهعنوان محور اصلی مشکلات ایران، اولویتهای فوری کشور را شامل حفظ جان مردم، جلوگیری از گسترش جنگ، توقف تخریب زیرساختها، مهار تنشهای خارجی، کاهش هزینههای ملی از طریق دیپلماسی فعال، بازگرداندن کشور از وضعیت اضطراری به شرایط عادی، تقویت پاسخگویی نهادی در چارچوب قانون اساسی و بازگرداندن دولت منتخب به جایگاه واقعی خود در نظام حکمرانی اعلام کرد.
ابراهیم اصغرزاده که گزارش جمعبندی مباحث مطرحشده در این کمیته را ارائه می کرد، این چهار ناتوانی ساختاری حکمرانی کنونی را؛ نخست، تأخیر مزمن در تصمیمگیری که موجب از دست رفتن فرصتها و انتقال کشور از بحرانی به بحران دیگر شده، دوم، ناتوانی در حل و مدیریت تعارضهای داخلی و خارجی که باعث انباشت بحران ها شده، سوم، فرسایش ظرفیت کارشناسی در نتیجه حذف نخبگان و محدود شدن دایره تصمیمگیری که کیفیت تصمیمات را کاهش داده، و چهارم، گرفتار شدن در «تله مسیر طیشده»؛ وضعیتی که در آن ساختار حکمرانی به جای اصلاح، به بازتولید بحرانها ادامه میدهد و هرگونه هشدار یا اصلاح را بهعنوان تهدید تلقی میکند، عنوان کرد. ایران امروز با یک بحران مقطعی روبهرو نیست، بلکه با انباشت بحرانشودن مسیر گفتوگو باید بخشی از راهحل تلقی شود، نه نشانه ضعف یا عقبنشینی. همچنین آنها تأکید دارند که دوگانههایی نظیر «جنگ یا تسلیم» و «استقلال یا مذاکره» دوگانههایی کاذب هستند و میتوان هم مدافع تمامیت ارضی بود و هم از مذاکره و صلح حمایت کرد.
اصغرزاده همچنین ضمن تأکید بر ضرورت بازتعریف اصلاحطلبی بهعنوان یک پروژه نجات ملی، گفت: از دیدگاه کمیته سیاسی سه محور اصلی را می توان بهعنوان مواضع اصلاحطلبان اعلام کرد؛ نخست، صلحخواهی بهعنوان شکلی مسئولانه از دفاع از امنیت ملی و نه نشانه تسلیم، دوم، ضرورت پاسخگویی جریانهایی که با کارشکنی در مسیر تنشزدایی و رفع تحریمها به منافع ملی آسیب میزنند، و سوم، رد دوگانههای کاذب «جنگ یا تسلیم» و تأکید بر راه سوم، یعنی حکمرانی عقلانی مبتنی بر قانون اساسی و منافع ملی.
ابراهیم اصغرزاده که گزارش جمعبندی مباحث مطرحشده در این کمیته را ارائه می کرد، این چهار ناتوانی ساختاری حکمرانی کنونی را؛ نخست، تأخیر مزمن در تصمیمگیری که موجب از دست رفتن فرصتها و انتقال کشور از بحرانی به بحران دیگر شده، دوم، ناتوانی در حل و مدیریت تعارضهای داخلی و خارجی که باعث انباشت بحران ها شده، سوم، فرسایش ظرفیت کارشناسی در نتیجه حذف نخبگان و محدود شدن دایره تصمیمگیری که کیفیت تصمیمات را کاهش داده، و چهارم، گرفتار شدن در «تله مسیر طیشده»؛ وضعیتی که در آن ساختار حکمرانی به جای اصلاح، به بازتولید بحرانها ادامه میدهد و هرگونه هشدار یا اصلاح را بهعنوان تهدید تلقی میکند، عنوان کرد. ایران امروز با یک بحران مقطعی روبهرو نیست، بلکه با انباشت بحرانشودن مسیر گفتوگو باید بخشی از راهحل تلقی شود، نه نشانه ضعف یا عقبنشینی. همچنین آنها تأکید دارند که دوگانههایی نظیر «جنگ یا تسلیم» و «استقلال یا مذاکره» دوگانههایی کاذب هستند و میتوان هم مدافع تمامیت ارضی بود و هم از مذاکره و صلح حمایت کرد.
اصغرزاده همچنین ضمن تأکید بر ضرورت بازتعریف اصلاحطلبی بهعنوان یک پروژه نجات ملی، گفت: از دیدگاه کمیته سیاسی سه محور اصلی را می توان بهعنوان مواضع اصلاحطلبان اعلام کرد؛ نخست، صلحخواهی بهعنوان شکلی مسئولانه از دفاع از امنیت ملی و نه نشانه تسلیم، دوم، ضرورت پاسخگویی جریانهایی که با کارشکنی در مسیر تنشزدایی و رفع تحریمها به منافع ملی آسیب میزنند، و سوم، رد دوگانههای کاذب «جنگ یا تسلیم» و تأکید بر راه سوم، یعنی حکمرانی عقلانی مبتنی بر قانون اساسی و منافع ملی.