در قالب یک کتاب بررسی شد؛
تأویل؛ مرز باریک میان فهم عمیق و تفسیر به رأی
قم- کتاب «تأویل در روایتهای تفسیری» در ۴۸۰ صفحه منتشر شده است. این کتاب در نهایت خواننده را با پرسشی بنیادین روبهرو میکند: اگر ناگزیر از تأویل برخی متون هستیم، چه چیزی تضمین میکند که تأویل ما کشف معنای متن باشد و نه تحمیل معنای دلخواه بر آن؟
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم، هر خواننده قرآن دیر یا زود با آیاتی روبهرو میشود که فهم آنها آسان نیست. آیاتی که در نگاه نخست، تصویری جسمانی از خداوند ارائه میکنند، یا روایاتی که ظاهر آنها با اصول قطعی عقل و باورهای دینی ناسازگار به نظر میرسد. در چنین مواردی، مفسران در طول تاریخ اسلام غالباً به «تأویل» روی آوردهاند؛ روشی برای عبور از ظاهر لفظ و دستیابی به معنایی عمیقتر و سازگارتر با مبانی دین. اما پرسش اساسی اینجاست: مرز میان تأویل معتبر و تفسیر به رأی کجاست؟ چه ضوابطی وجود دارد که مانع تبدیل تأویل به برداشتی سلیقهای و بیضابطه شود؟
کتاب «تأویل در روایتهای تفسیری» نوشته محمد مرادی به همین مسئله بنیادین میپردازد؛ مسئلهای که قرنها در قلب مباحث علوم قرآنی، حدیث و تفسیر قرار داشته است. این اثر حاصل سالها پژوهش و تأمل نویسنده در حوزه تأویل و روایتهای تفسیری است. کتاب میکوشد با رجوع به میراث روایی اسلام، تصویری روشن از مفهوم تأویل، جایگاه آن در سنت تفسیری و معیارهای اعتبار آن ارائه دهد.