«روز جهانی سینما» بهانهای شد برای آنکه درباره سینمای امروز بیاندیشیم که آیا با آنچه که امروز غالباً بر پرده سینما میبینیم میتوان به سینمای متفکرانه و توانمند برای انتقال باورهای ملی و دینی خود در دنیا امیدوار باشیم؟
جوان آنلاین: امروز ۲۸ دسامبر در بسیاری از تقویمهای جهانی به عنوان روز جهانی سینما (International Cinema Day) شناخته میشود. دلیل انتخاب این روز به رویدادی مهم در تاریخ سینما بازمیگردد؛ ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵ زمانی است که برادران لومیر در پاریس فرانسه برای نخستینبار فیلمهایی را بهصورت تجاری در یک سالن عمومی نمایش دادند و در ازای آن از تماشاگران بلیت فروختند. بسیاری از مورخان سینما این رویداد را آغاز سینمای تجاری میدانند.
به گزارش تسنیم، بر اساس مستندات تاریخی، این نمایش شامل چند فیلم کوتاه بود؛ از جمله یکی از مشهورترین تصاویر اولیه تاریخ سینما که در آن قطاری از عمق تصویر به سمت دوربین حرکت میکند؛ تصویری که شگفتی و حتی هراس تماشاگران آن زمان را برانگیخت. از آن تاریخ به بعد، ۲۸ دسامبر بهعنوان نماد تولد صنعت فیلمسازی به معنایی که امروز میشناسیم، شناخته میشود.
البته آغاز ثبت تصاویر متحرک به پیش از این تاریخ بازمیگردد؛ از جمله تجربههای ادوارد مایبریج، عکاس انگلیسی-آمریکایی، که حرکت یک اسب را در قالب توالی تصویری ثبت کرد. اما اگر بخواهیم سینما را نه صرفاً ثبت حرکت، بلکه بهمثابه هنری عمومی، دارای سالن نمایش، مخاطب و بلیتفروشی تعریف کنیم، باید ۲۸ دسامبر را روز تولد سینمای مدرن و در نتیجه، روز جهانی سینما دانست.
نکتهای اساسی درباره تولد سینما، در ماهیت آن نهفته است: سینما بدون مخاطب معنا ندارد و مخاطب نیز برای تماشای فیلم، هزینه پرداخت میکند. از همینجا رابطهای زنجیروار و جدانشدنی میان سینما و مخاطب شکل میگیرد. اما پرسش اصلی این است که مخاطب چرا به سینما میرود؟