انسان همواره میان دو نیروی متضاد، اما مکمل زندگی میکند: نیاز به ارتباط و نزدیکی با دیگران و نیاز به حفظ خود و استقلال فردی. این دو نیاز، هرچند ظاهراً متضاد، در واقع بخش جداییناپذیر رشد روانی و تجربه انسانی هستند.
به گزارش مجله خبری نگار، ، زندگی بدون صمیمیت میتواند به تنهایی و انزوا منجر شود و فقدان استقلال، رشد فردی و اصالت را محدود میکند.