پنجاهوشش روز از قطع اینترنت جهانی در ایران گذشته و همزمان با خاموشی طولانی اقتصاد دیجیتال، نشانههای یک بحران تازه در بازار کار آشکار شده است؛ بحرانی که نه فقط به تعطیلی هزاران کسبوکار آنلاین انجامیده، بلکه پرسشی جدی را پیش روی اقتصاد کشور گذاشته است.
اگر میلیونها شاغل فضای مجازی کار خود را از دست بدهند، کدام بخش از بازار کار توان جذب آنها را دارد؟ ساختار فرسوده اشتغال در ایران، که پیش از این نیز با بیکاری گسترده جوانان و فارغالتحصیلان روبهرو بود، اکنون در برابر موجی از بیکاری خاموش قرار گرفته است؛ موجی که نه در آمارهای رسمی دیده میشود و نه ظرفیت واقعی برای مهار آن در اقتصاد سنتی وجود دارد.
پنجاهوشش روز بلاتکلیفی برای یک بازار کار ، زمان مرگ است.از ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا امروز ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، اینترنت جهانی در ایران قطع مانده و این یعنی نزدیک به دو ماه توقف در اقتصادی که بر سرعت، دیدهشدن و جریان دائمی مخاطب بنا شده است.