در سالهای اخیر، صنعت پتروشیمی به یکی از اصلیترین ستونهای صادرات غیرنفتی ایران تبدیل شده و نقش تعیینکنندهای در ارزآوری، تابآوری اقتصادی و خنثیسازی فشارهای تحریمی ایفا کرده است.
سهم بالای محصولات پتروشیمی و مشتقات گازی در سبد صادرات کشور، گواهی روشن بر مزیتهای ساختاری ایران در این حوزه و ظرفیت بالای خلق ارزشافزوده از منابع نفت و گاز است. با این حال، چالشهایی همچون ناترازی انرژی، محدودیتهای زیرساختی، ریسکهای تجاری و مالی، تحریمها و ضعف در تکمیل زنجیره ارزش، مانع بهرهبرداری کامل از این توان بالقوه شدهاند.