۱۴۰۲/۱۱/۲۹
به گزارش روزپلاس، به طور کلی مسئولیت پذیری به معنای تعهد داشتن در قبال انجام دادن کارهایی است که به فرد سپرده شده و همچنین باید نتایج مثبت و منفی آن را پذیرفت. آموزش این رفتار به نوجوانان باعث میشود که در انجام دادن کارهایشان به استقلال نسبی برسند و در تصمیمات خود برای چگونگی انجام فعالیتهایشان به دیگران وابسته نباشند. البته این تعریف منکر مشورت گرفتن نیست بلکه وابستگی بیش از حد در تصمیمگیری و فعالیتهای شخصی را در بلند مدت زیان بار میداند. همچنین مسئولیت پذیری باعث افزایش اعتماد به نفس در نوجوان میشود و به او احساس مفید بودن میدهد.
اما در جامعه امروز ایران، اغلب خانوادهها از وابسته بودن فرزندانشان رضایت دارند و حتی عامل موفقیت نوجوانان خود را در وابستگی خصوصا وابستگی مالی به خودشان میدانند. همچنین بعضی پدر و مادرها معتقدند سپردن وظیفهای به فرزندانشان باعث اذیت شدن آنها میشود و یا حتی ممکن است از پس انجام دادن آن برنیایند، به همین دلیل از سپردن کارهای بسیار ساده نیز به فرزندشان اجتناب میکنند. با این حال عواقب این الگوی اشتباه در دوره جوانی و بزرگسالی و خصوصا زمانی که فرد زندگی مستقلی را تجربه میکند، هم گریبانگیر فرد است و هم خانواده.