این پیشرفت سریع اندروید، برنامه‌نویسان اندروید رو مجبور کرد تا با استانداردهایی که گوگل صادر می‌کرد کارشون رو بهتر و بهتر کنند تا در کنار یک سیستم عامل خوب، برنامه‌های کاربردی و بهتری رو کاربر بتونه تجربه کنه و این شد که اندروید کنونی شناخته شد.
برای نوشتن برنامه‌های اندروید شما باید از زبان جاوا سردر می‌آوردید و به دلیل اینکه جاوا یک زبان گسترده و بزرگ هستش و تقریبا سخت‌تره یاد گرفتنش نسبت به بقیه زبان‌ها، بعضی‌ها اومدن از زبان‌های دیگه برای نوشتن برنامه‌های اندروید استفاده کردند و محیط‌هایی ساختند که شما مثلا به زبان HTML یک برنامه می‌نوشتی و اون برنامه این زبان رو به زبان JAVA ترجمه می‌کرد و این‌طوری راحت‌تر می‌شد برنامه رو ساخت.
در بین این برنامه‌ها Basic4Android از همه معروف‌تر و بهتر شناخته شد و خیلی‌ها به سمت این برنامه رفتن. این برنامه کاری که می‌کرد این بود که شما یک برنامه به زبان بیسیک می‌نوشتی و این برنامه به زبان JAVA ترجمه می‌کرد و در آخر برنامه اندروید شما نوشته می‌شد. بیسیک زبانی هست که یاد گرفتش خیلی شبیه به زبان انگلیسی هست و وقتی شما دارید با زبان بیسیک برنامه می‌نویسید انگا دارید با کامپیوتر حرف می‌زنید البته به زبان انگلیسی.
در این سری آموزش‌ها هم ما می‌خوایم از این راه به دنیای اندروید پا بذاریم و ایده‌ها و برنامه‌های خودمون رو با استفاده از این زبان پیاده کنیم.
در قسمت بعدی مواردی که باید برای شروع داشته باشیم رو آماده می‌کنیم و اصطلاحاتی رو هم معرفی می‌کنیم تا در قسمت‌های آینده شما گیج نباشید وقتی از کلماتی مثل API یا SDK یا Compile استفاده کردیم!!!
تا قسمت بعدی خدانگهدار …