بیراهۀ بیرو

یک روز بعد از آنکه دانشگاه آزاد رئیس‌جمهور را به جشن سالگرد ۴۳ سالگی خود آورد (۴۳؟ عدد رند است یا اتفاقی افتاده؟!) علی بیرانوند دروازه‌بان تیم‌ملی فوتبال در یک برنامه پربیننده تلویزیون درباره خودش که مدعی شد دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد است، حرف‌هایی زد که آن جشن را به عزا مبدل ساخت!

تاریخ انتشار: ۰۶ خرداد ۱۴۰۴ – ۲۳:۰۰

یک روز بعد از آنکه دانشگاه آزاد رئیس‌جمهور را به جشن سالگرد ۴۳ سالگی خود آورد (۴۳؟ عدد رند است یا اتفاقی افتاده؟!) علی بیرانوند دروازه‌بان تیم‌ملی فوتبال در یک برنامه پربیننده تلویزیون درباره خودش که مدعی شد دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد است، حرف‌هایی زد که آن جشن را به عزا مبدل ساخت!

جوان آنلاین: یک روز بعد از آنکه دانشگاه آزاد رئیس‌جمهور را به جشن سالگرد ۴۳ سالگی خود آورد (۴۳؟ عدد رند است یا اتفاقی افتاده؟!) علی بیرانوند دروازه‌بان تیم‌ملی فوتبال در یک برنامه پربیننده تلویزیون درباره خودش که مدعی شد دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد است، حرف‌هایی زد که آن جشن را به عزا مبدل ساخت! نظام آموزشی ما چه دولتی و چه آزاد، البته مشکلات زیادی دارد که بیشتر مدیریتی است. استادانی که خود را در مرز‌های علمی یک رشته می‌دانند از اینکه در مدیریت‌ها نقش ندارند، ناراضی شدید هستند. دانشگاه آزاد، اما اکنون با انبوهی از کلاس‌های خالی، دانشگاه‌هایی که در بیابان‌های اطراف شهر‌ها ساخته شد و می‌رود تا با این وضع کاهش جمعیت و دانش‌آموز، به خانه ارواح تبدیل شود، در یک بحران بزرگ فرو رفته است. بنیانگذاران دانشگاه آزاد نه دورنمای درستی از آینده کشور داشتند، و نه از آینده علم. در دوره مدیریت طولانی یک مدیر معروف در آنجا، معروف شد که یک گنجینه از نامه‌های نمایندگان مجلس و وزیران و مدیران ارشد کشور را که برای انتقال فرزندان خوبرنامه تلویزیونی (که ما و بیشتر مردم در آن زمان خواب بودیم، اما فردا صدای آن برنامه در شبکه‌ها پیچید) وقتی از بینی خود حرف زد، نشان داد که مناسبات شهرت در جامعه ما (و البته در بیشتر جوامع دنیا) چگونه است. او گفت اگر پزشکی بخواهد بینی من را عمل کند، [نه‌تنها پول نمی‌دهم]باید ده تا پانزده میلیارد هم بدهد، چون با شهرت من تا مدت‌ها از این عمل نان می‌خورد! او و هر شهره دیگری دوست دارند دایره شهره‌بودن خودشان را از فوتبال و سینما و تلویزیون و ثروت فراتر ببرند تا در هر عرصه‌ای به کارشان بیاید. مثلاً وقتی در یک پرونده قضایی یک طرف دعوا هستند، قاضی به نفع آنان حکم دهد و از شهرت آنان بترسد یا دست‌کم لذت ببرد! در نظام آموزشی نیز همین‌طور. شهره‌ها دوست دارند که دانشگاه‌ها عرصه دیگری برای آنان باشد و مدارک علمی با عشق و با تعظیم و احترام تقدیم آنان شود. حالا اگر فی‌المثل دستگاه قضایی احترام خودش را نگه ندارد، چه باید گفت، یا اگر دانشگاه شأن خود را حفظ نکند، چه فریادی می‌توان بر سر شهره کشید؟! حرمت امامزاده با متولی آن است. ۳۰۰ میلیون پولی که یک ورزشکار یا بازیگر تلویزیونی می‌خواهد برای گرفتن مدرک دکتری دانشگاه بدهد و پول خرد جیب اوست، می‌ارزد به اینکه در روز جشن سالگرد تأسیس یک دانشگاه حرف غالب فضای مجازی شده است: دکتر علی بیرانوند؟!

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *