به گزارش مجله خبری نگار، محرم امسال با دوموضوع خاص طرفیم:یکسو، بلاگرهاییاندکه میان پرچم وکتیبه دنبال دیده شدن هستند. محرم امسال، مثل بسیاری ازتجربههای جمعی دیگر، فقط درکوچه و حسینیه وهیئت جریان ندارد؛ دراستوریها، ویدئوها وقابهای اینستاگرامی هم بازتولید میشود. همین جابهجایی، دوتصویر بحثبرانگیزرا پررنگ کرده است:ازیکسوکسانی که با ظاهری نامتعارف با دوربین به مجالس عزاداری میآیند وحساسیت برخی رابرمیانگیزند؛ ازسوی دیگر، کسانیکه درپستهای اینستاگرامی از بیرون هیئتها به عزاداری نگاه میکنندوبا لحنی آمیخته به حسرت، میگویند دلشان برای نسخه قدیمیشان تنگ شده ومیپرسند چه بر سراعتقاداتشان آمده یا آوردهاند؟ درنگاه اول، یکی متهم به بیحرمتی است و دیگری نشانه فاصلهگرفتن ازآئینها؛ اما شایدصورتبندی ماجرا به این سادگی نباشد. شاید هردوگروه، هرچند به دوشکل متفاوت، دارندیک چیزرا فریاد میزنند:ما چه برسرآیینها آوردهایم؟ و چطور نیاز به معنا را رفع کنیم؟