۱. جامعه بین المللی در حال تجربه شدیدترین مصادیق سیاسی کاری و سوءاستفاده ابزاری از سازوکارهای بینالمللی در رابطه با موضوع حقوق بشر میباشد؛ فرایندی که روز به روز از اعتبار این سازوکارها، بویژه شورای حقوق بشر، کاسته و فعالان واقعی در این عرصه را ناامید کرده است.
۲. رای پایین به قطعنامه تمدید ماموریت گزارشگر، حاکی از عدم رضایت کشورها از برخوردهای سیاسی با حقوق بشر است. نظر به اینکه بار دیگر مجموع آرا کشورهایی که با ۲۸ رای منفی و ممتنع خود علیرغم تمامی فشارها و تهدیدهای موجود از قطعنامه حمایت نکردند از مجموع ۱۹ رای مثبت به قطعنامه بیشتر است، بار دیگر ثابت شد که ماهیت این قطعنامه، سیاسی و نه حقوق بشری بوده و فاقد وجاهت است.
۳. ترکیب آرای به قطعنامه تمدید مأموریت گزارشگر ویژه از سال ۲۰۱۸ (زمان انتخاب وی) تاکنون نشان میدهد که مشروعیت و مقبولیت مکانیسم گزارشگری علیه ایران به شدت کاهش یافته است. مجموع آرای منفی به قطعنامه تمدید مأموریت از ۷ رای به ۱۲ رای طی چهار سال گذشته افزایش یافته و مجموع آرای مثبت نیز از ۲۱ رای به ۱۹ رای کاهش یافته است. همچنین، میزان آرای ممتنع امسال نسبت به سال قبل نیز از ۱۴ به ۱۶ رای افزایش یافته است.