این واقعیت بر هیچ کس پوشیده نیست که تجاوز آشکار آمریکا و رژیم صهیونیستی به جمهوری اسلامی ایران، نقض فاحش و انکارناپذیر منشور ملل متحد و حقوق بنیادین بینالملل محسوب میشود. توسل به زور علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی ایران، که طبق مفاد صریح بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد اکیداً ممنوع است، نه تنها پایههای حقوق بینالملل را متزلزل ساخته، بلکه این تجاوز را به نمادی آشکار از فروپاشی نظم قانونی و هنجاری بینالمللی تبدیل کرده است. این وضعیت توسط جنایتکارانی رقم خورده که یکی از آنان، به دلیل ارتکاب جنایات هولناک علیه بشریت و جنایات جنگی در غزه، تحت پیگرد دیوان کیفری بینالمللی قرار دارد و دیگری، با توهم و تکبر، بر اولویت مطامع سیاسی خودخواهانه ملی و فردی برخلاف واقعیت، به ارزشهای حقوق بشری به طور نمایشی و حقوق بینالمللی تأکید میورزد و در تلاش است تا با تکیه بر زور عریان المللی در قبال حفاظت از غیرنظامیان، اهداف غیرنظامی و زیرساختهای حیاتی را زیر پا گذاشته و مصداق بارز جنایات جنگی محسوب میشود.