09 بهمن 1400 – 08:48
سندروم «پلیبکخوانی» چند روزی میشود که به بحث داغ دوستداران موسیقی در فضای مجازی تبدیل شده است.
به گزارش فرهیختگان، دلیل داغ شدن این بحث نیز حاشیهای است که در جریان یکی از کنسرتهای «محسن ابراهیمزاده» به وقوع پیوست و طی آن، خواننده، در اجرای اولین کارش و در زمان ورود به سالن، به روی زمین میافتد و با آنکه میکروفن از دهانش فاصله داشت، اما قطعه موسیقی همچنان درحال پخش بود.
دوستداران موسیقی و پیگیران فضای مجازی عادت کردهاند که طی ۴ سال گذشته، هرازگاهی، با یک نمونه از این نمونههای پلیبکخوانی مواجه شوند. این اتفاق اگرچه دیگر شکلی عادی به خود گرفته که تنها مورد تعجبآور آن در هر دورهای که این بحث داغ میشود، خوانندهای است که مرتکب چنین عملی شده است. خوانندگانی که تلویحا و پیش از اینکه پلیبکخوانی آنها لو برود، به نکوهش این عمل پرداخته و قاموس خود را از این قبیل حرکات جدا میدانستند.
این شوند: نخست مردمی که در طول سال و با این شرایط سخت اقتصادی، هزینههای هنگفتی از جیب آنها میرود و دوم، جوانانی که مطلع یا ناآگاه از این جریان، جوانی، سرمایه و طراوت زندگیشان را صرف این میکنند تا سری در میان سرها دربیاورند و به شهرت و محبوبیت و البته ثروت برسند. سراب زیبایی که اگر جزئی از بدنه مافیا نباشند، تا پایان عمر، در همین حسرت خواهند ماند و چیزی عایدشان نمیشود.
این، فقط تکهای کوچک از پازل این خوانندگان پاپ بود که سالهاست خیلیها، از چندوچون آن اطلاع دارند اما نه برخوردی میکنند و نه در مسیر اصلاح آن، قدم برمیدارند. فعلا که همه چیز بابمیل و طبع این خوانندگان پلیبکخوان است که در خفا، جیب مردم را خالی میکنند و وقتی میکروفن به آنها رسید، از درد مردم میگویند و خواستار تسهیل در زندگی این جماعت هستند. اسم چنین رفتارهایی را چه باید گذاشت؟
انتهای پیام