گروه اقتصادی، در هر کشوری منابع طبیعی خدادادی که به شکل معادن یافت میشوند، یکی از
منابع و بسترهای اصلی تولید میباشند. کشورهای توسعه یافته و صنعتی جهان
بعد از استخراج معادن خود حداکثر فراوری و ارزش افزوده را در آنها به وجود
میآورند. اما وقتی حداقل فرآوری روی این منابع انجام شود و ارزش افزوده
واقعی که میشود از آنها در بخش تولید استفاده کرد، اتفاق نمیافتد، که
به این عمل «خامفروشی» میگویند. به عبارتی دیگر میتوان آن را عدم
استفاده بهینه از ثروت عظیم منابع طبیعی قلمداد کرد. البته این اتفاق عموما
در کشورهای غیر صنعتی اتفاق میافتد که از منابع گسترده زیرزمینی
بهرهمند باشند.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از عیارآنلاین، در
کشورهایی مانند ایران که دارای منابع طبیعی غنی هستند متاسفانه کمتر به
این موضوع توجه میشود، به طوری که به جای فرآوری منابعی که در اختیارمان
است، شاهد هستیم مواد خام پس از استخراج با قیمتی بسیار پایین در اختیار
سایر کشورها قرار میگیرند و آنها هستند که مواد خام را فرآوری و به بهترین
شکل در صنعت کشور خود استفاده میکنند.