«اولِ زندگی بچه دار نشید، بچه دست و پای آدم رو می بنده»، «اولِ زندگی به جای بچه دار شدن برید خوشی های دو نفره داشته باشید»، «هر وقت از خوشی سیر شدید بچه دار بشید». اینها نمونه ای از توصیه هایی است که بعضا به هنگام ازدواج دو جوان تحت عنوان “تجربه” و یا “نصیحت” از سوی اقوام دور و نزدیک خطاب به عروس و داماد گفته و اینطور القا می شود که جوانانی که اول زندگی بچه دار می شوند از لذت و شور زندگی دو نفره هیچ نفهمیده اند.
به گزارش ایران پژواک، کسی منکر این نیست که بزرگ کردن یک بچه آن هم برای زوجین تازه عروس و داماد، بدون زحمت و بی هزینه است اما اینکه فرزندآوری را عاملی برای نچشیدن خوشی سالهای نخست زندگی مشترک و به اصطلاح عاملی “دست و پا گیر” برای زن و شوهرهای جوان بدانیم، قدری غیر منطقی به نظر می رسد.