به گزارش خبرنگار گروه جهان خبرگزاری آنا، فردریش مرتز صدراعظم سرزمین ژرمنها و وزیر خارجه دولت او ظاهرا مواضع سرسختانهای در قبال رویکرد خاص آمریکا در قبال گرینلند اتخاذ کرده و وعده دادهاند در برابر زیاده خواهیهای واشنگتن در قبال این جزیره ایستادگی کنند. به صورت همزمان اخباری در خصوص ترک گرینلند توسط نیروهای آلمانی مخابره شده که توسط برخی رسانههای اروپایی تایید و توسط برخی دیگر تکذیب شده است! به راستی قدرمتقین تحولات جاری در گرینلند چیست؟ چگونه این پدیده را باید مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و نقش خود کشورهای اروپایی در شکل گیری معادله یک طرفه و سلطه گرایانهای که ترامپ ترسیم کرده چیست؟
پس از تشکیل پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) شاهد بازی مستقیم کشورهای اروپایی در زمین ایالات متحده آمریکا بودهایم. این مسئله در تاریخ معاصر نمود ویژهای داشته است:جایی که اعضای اروپایی ناتو تبدیل به بال مکمل اشغالگری و تجاوزواشنگتن در نظام بین الملل تبدیل شدهاند. به عنوان مثال در جریان اشغال افغانستان و عراق شاهد بودیم که علی رغم مخالفتهای ظاهری ژاک شیراک و شرودر (مقامات سابق فرانسوی و آلمانی) با جنگ، آنها پس از اشغال این دو کشور بدترین اقدامات ممکن را در راستای تکمیل پازل اشغالگری واشنگتن در غرب آسیا و افغانستان صورت دادند.
سیاهه جنایات نیروهای اروپایی ناتو در افغانستان و عراق به اندازهای طولانی و تکان دهنده است که حتی افشای آنها صدای برخی نهادهای حقوق بشری در غرب را نیز در آورده است. پیوستگی مطلق اروپا و آمریکا مولد هزینههای زیادی برای قاره سبز بوده و شهروندان کشورهای اروپایی بارها نسبت به این تعلق خاطر مطلق و وابستگی حقارت آمیز به سران کشورهایشان هشدار دادهاند. نظرسنجیها و پیمایشهای تحقیقاتی که در طول دو دهه اخیر در اروپا صورت گرفته بیانگر همین حقیقت است.