وی ادامه داد:
حسرت بازی در اجراهای محمد رحمانیان با من بود تا شهریور سال ۹۲ که وی متن
«شب سال نو» را برای بنیاد خیریه یاران برکت نمایشنامهخوانی کرد و من هم
یکی از نقشخوان ها بودم و بعد از آن هم پروژه «ترانه های قدیمی» و بازی در
نقش گلی پیشنهاد شد.
این بازیگر درباره ویژگی های کار با رحمانیان
گفت: محمد رحمانیان در کارش خبره است و با تجربه سال ها فعالیت می داند که
چه می خواهد. البته مرور حتی بخشی از کارنامه هنری تقریبا سی ساله او به
روشنی خود گواه این حقیقت است و برای من حتی ساعتی هم صحبتی با او مثل کلاس
درس به حساب می آید؛ از آن کلاس های درس پر باری که دوست نداری هیچ وقت
تمام شود. رحمانیان در کارش بسیار سخت گیر است و از بازیگرانش توقع کاری
عالی و بدون نقص دارد و از خواسته اش هم هیچ گاه کوتاه نمی آید بنابراین
بازیگر در آثار رحمانیان باید بسیار تلاش و تمرین کند اما این تلاش و
خستگی در نهایت لذت بخش است چون می بیند که در انتها چقدر پیشرفت کرده است.