به گزارش بولتن نیوز، وی اضافه کرد: مرگ مقدر است و چارهای از آن نیست چرا که قطعیترین اتفاق
است، اما آنچه امروزه میبینیم، مرگ بی نوبت است و متأسفانه به این نوع مرگ
داریم خو میکنیم در حالی که خو کردن به هر پدیده نادرستی، بد است.
وی ادامه داد: از طرف دیگر
همه ما عضو انجمن «شنبه ها با ام اس» هستیم که هر شنبه برای بیماران مبتلا
به ام اس در آسایشگاه کهریزک نمایش های کوتاه اجرا می کنند. از آنجا که
متاسفانه بیماری بسیاری از این افراد پیشرفته است و ممکن است بعد از مدتی
از دنیا بروند تلاش ما در نمایش های کوتاهی که به صورت بداهه اجرا می کنیم
این است که امید نسبی را در دل این بیماران زنده کنیم.
ا
ین کارگردان
تئاتر یادآور شد: بعد از مدتی که از اجرای نمایش برای این بیماران گذشت ما
تصمیم گرفتیم متن های نمایشنامه ها را منسجم تر کنیم و به این نتیجه رسیدیم
بهتر است در همه آنها امید نسبی را محوریت نگارش قرار دهیم. در نهایت از
میان متونی که نوشتیم ۴ متن نهایی شد که ابتدا قرار بود تنها یک شب برای
بچه های مبتلا به ام اس اجرا برود اما بعد متوجه شدیم که کار آنقدر پخته
شده که بتوانیم برای اجرای عمومی آن هم اقدام کنیم. البته تمام این ۴
نمایشنامه کوتاه به تایید دکتر کوپال نیز رسیده است.
پردلی بهروز
درباره داستان نمایش توضیح داد: این نمایش با محوریت امید نسبی به آدم ها
در ۴ اپیزود که همه آنها همزمان در صحنه اتفاق می افتد، اجرا می شود.
اپیزود نخست «مهتابگردان» نام دارد و حکایت دو جوانه است که زیر خاک در یک
گلدان کاشته شده اند اما زمانی که می خواهند از زیر خاک بیرون بیایند تا به
خورشید برسند متوجه می شود که یک سنگ راهشان را سد کرده است. یکی از این
جوانه ها ناامید است و دیگری امیدوار به نجات. این اپیزود به عنوان یک خط
زنجیر بین دیگر صحنه ها روایت می شود.
استقبال ژاپنیها از «فیل قرمز» ایرانی
آذریها کارگردان ایرانی را انتخاب کردند
خیرالله تقیانیپور نمایش «عاشورا» را سال آینده در چهار کشور اجرا میکند.
سیاوش بهادری راد
کارگردان نمایش «آنسفالیت» درباره استقبالی که تاکنون از این اثر نمایشی
شده است به خبرنگار مهر گفت: این اثر نمایشی از ۵ اسفندماه اجرای خود را در
تماشاخانه استاد انتظامی آغاز کرده است. خوشبختانه تا امروز استقبال از
اجرا بسیار خوب بوده و نمایش توانسته با اکثر مخاطبان ارتباط خوبی برقرار
کند.
وی افزود: در این نمایش تنها به دنبال فضاسازی شاعرانه و
انتزاعی نرفتیم بلکه به دلیل هویت بخشی به چرخ و اسب این اجرا به سمت فضایی
سمبولیستی و در عین حال اکسپرسیونیستی و سوررئال گرایش دارد. همچنین در
این نمایش از فیزیکال تئاتر روایی هم بهره گرفتیم بنابراین معتقدم فضای کلی
اثر مدرن و متفاوت از کار درآمده است. خوشبختانه تا امروز هم منتقدان سخت
گیر و هم عامه مردم با کار ارتباط برقرار کرده اند.