بوعلی‏ سینا‌ها به دنیا می‌آیند، ولی الفبا را هم یاد نمی‌گیرند

اگر شش قرن به عقب برگردید، می‏‌بینید قضیه برعکس بوده است. آنها اگر تفاوتی دارند، تفاوت‌شان در این است که در قسمت‌های فنی انسان‌هایی ساخته ‏شده هستند و ما انسان‌های خام و ساخته ‏نشده‌ای هستیم

اگر شش قرن به عقب برگردید، می‏‌بینید قضیه برعکس بوده است. آنها اگر تفاوتی دارند، تفاوت‌شان در این است که در قسمت‌های فنی انسان‌هایی ساخته ‏شده هستند و ما انسان‌های خام و ساخته ‏نشده‌ای هستیم

جوان آنلاین: کانال رسمی «بنیاد شهید مطهری» در ایتا بیانی از استاد شهید مرتضی مطهری (ره) را به استناد کتاب آشنایی با قرآن، جلد هفت، صفحه ۵۲ به اشتراک گذاشت. استاد مطهری (ره) فرموده‌اند:

ما گاهی روی ملت‌های دیگر این ‏طور حساب می‏‌کنیم، وقتی هنر و فنون آنها را می‌‏بینیم، جامعه آنها را می‌بینیم، رفتار آنها را می‌بینیم خیال می‏کنیم ما یک نوع سرشت داریم و آنها سرشت دیگری دارند. مثلاً تا اسم آلمانی‌ها برده می‏شود، می‏‌گویند: آقا این آلمانی‌ها یک مغز‌هایی دارند. واقعاً خیال می‏کنیم که اصلاً ساختمان مغز آلمانی‌ها با ساختمان مغز ما ایرانی.‌ها از زمین تا آسمان تفاوت دارد؛ اصلاً آنها یک ‏جور به دنیا آمده ‏اند و ما جور دیگری به دنیا آمده‏ایم. اگر اینطور است که نژاد آنها با ما این ‏قدر تفاوت دارد باید تا آخر دنیا همیشه آنها آقا باشند و ما بنده و نوکر باشیم و اصلاً از اول دنیا هم باید همین‏‌طور می‌بود؛ آنها نژاد آقا می‌‏بودند و ما نژاد نوکر؛ درصورتی که اینطور نیست. 

اگر شش قرن به عقب برگردید، می‏‌بینید قضیه برعکس بوده است. آنها اگر تفاوتی دارند، تفاوت‌شان در این است که در قسمت‌های فنی انسان‌هایی ساخته ‏شده هستند و ما انسان‌های خام و ساخته ‏نشده‌ای هستیم؛ از میان استعداد‌هایی که در وجود ما نهفته است یک‏‌هزارم آن استعداد‌ها هم به کار گرفته نمی‏شود، ساخته نمی‌شود. استعداد‌های بی‌‏شماری به‏ وجود می‌آید و در اثر مورد استفاده قرارنگرفتن و ساخته‏ نشدن، در دِه مثلاً پشت یک گاو یا در زراعت خاک می‌شود. بوعلی‏سینا‌ها به دنیا می‌آیند، ولی الفبا را هم یاد نمی‌گیرند و بعد با چه وضعی تا آخر عمر زندگی می‏‌کنند و حتی خودشان هم خودشان را نمی‏‌شناسند و از دنیا می‏‌روند. 

یک ملت اگر بخواهد زندگی کند نیاز به انواع سرمایه‌‏ها دارد که یکی از آنها سرمایه‌های اقتصادی است، ولی کدام سرمایه از همه سرمایه‏‌ها بالاتر است؟ سرمایه انسانی. هر انسان برای خودش یک معدنی است و به اندازه معدن فیروزه و طلا ارزش دارد. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *