علیرضا خمسه که در بخش مناطق هجدهمین جشنواره تئاتر
دانشگاهی کارگاه آموزشی «پانتومیم و زبان بدن» را روز گذشته پنجم اردیبهشت
ماه برگزار کرد، در حاشیه این کارگاه آموزشی در جمع خبرنگاران گفت: جشنواره
تئاتر دانشگاهی همانند برداشت محصول است که در آن ما باید چیزی را که
کاشتیم، برداشت کنیم. جوانان در حال تحصیل ما که علاقهمند به تئاتر هم
هستند، امکانات و آموزشهایی برای یادگیری هنر تئاتر در اختیار ندارند و
متاسفانه هزاران خلاء آموزشی در این زمینه وجود دارد.
وی
با اشاره به بکارگیری واژه «جشنواره» عنوان کرد: ما زمانی باید جشن بگیریم
که برای برگزاری آن جشن برنامهریزی کرده و تولیداتی برای ارائه داشته
باشیم. در حقیقت باید چیزی به دست آورده باشیم که بابت آن جشن برگزار کنیم.
اما متاسفانه ما تئاتر به معنای حرفهای در کشورمان نداریم چون بخش
حرفهای تئاتر ما مورد توجه قرار نمیگیرد. پس چگونه میتوان از یک جشنواره
دانشگاهی انتظار داشت. متاسفانه این جشنواره تنها نیم نگاهی کلی به تئاتر
دارد و راهگشایی برای آن نیست.
این
بازیگر سینما و تلویزیون یادآور شد: جوانان علاقهمند تا بتوانند نقصها و
آسیبهای خودشان را در یک جشنواره بشناسند، آن جشنواره تمام میشود و اصلا
معلوم نیست که بعدها بتوانند دوباره دور هم جمع شوند و در مکانی مانند کیش
حضور داشته باشند. این اتفاق تا زمانی ادامه دارد که مسئولان ما در راس
امور هنری به این نتیجه نرسیده باشند که تئاتر پدیده موثر آموزشی و فرهنگی
است.
آخرین وضعیت بازسازی تالار مولوی
قرار بود که عصر روز شنبه ۵ اردیبهشتماه سالن مجموعه حجاب، میزبان
مجمع سالانه خانه تئاتر باشد که طی آن مدیرعامل خانه تئاتر گزارش عملکرد
خود و هیأت مدیره این نهاد تئاتری را به اعضای آن ارائه دهد. این مجمع در
اکثر سالهای گذشته در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر برگزار میشد، ولی این
بار این اتفاق رخ نداد.
مجمع سالانه خانه تئاتر با وجود حضور بیش از
۴۰۰ نفر از اعضا، به دلیل اینکه تعداد اعضای حاضر به حدنصاب مدنظر نرسید،
برگزار نشد. طبق اعلام مهدی قلعه بازرس خانه تئاتر، با توجه به اینکه خانه
تئاتر حدود ۱ هزار و ۵۰۰ نفر عضو دارد باید بیش از ۷۰۰ نفر از اعضا برای
برگزاری مجمع در سالن حضور پیدا میکردند.
قلعه همچنین اعلام کرد که
برای در اختیار داشتن سالن مجموعه حجاب مبلغ ۲ میلیون ۵۰۰ هزار تومان
هزینه شده است. به گفته او چاپ آگهی برگزاری مجمع در یکی از روزنامههای
کثیرالانتشار نیز ۱ میلیون ۸۰۰ هزار تومان هزینه داشته است و برگزار نشدن
این مجمع به خاطر حضور نداشتن حدنصاب اعضای خانه تئاتر، هزینهای ۴ میلیون و
۳۰۰ هزار تومانی را از دست داده است.
ایرج راد مدیرعامل خانه تئاتر
درباره دلایل هزینه ۱ میلیون و ۸۰۰ هزار تومانی چاپ آگهی در یکی از
روزنامههای کثیرالانتشار به خبرنگار مهر گفت: هیأت مؤسس خانه تئاتر تصویب
کرده بود که چاپ آگهی مجمع سالانه که طبق قانون ثبت شرکتها باید چاپ شود،
در روزنامه همشهری باشد که هزینه بالاتری نسبت به سایر روزنامهها
میگیرد. ما چند سالی بود که در یکی دیگر از روزنامههای کثیرالانتشار که
هزینه کمتری میگرفت این آگهی را چاپ میکردیم که از سوی ادارهکل ثبت
شرکتها به ما گفته شد که باید این آگهی طبق مصوب هیأت مؤسس خانه تئاتر در
روزنامهای که نامش قید شده، چاپ شود.
وی در ادامه درپاسخ به این
پرسش که طی چندسال گذشته چگونه این مشکل برطرف میشد؟ یادآور شد:
باید در مجمع خانه تئاتر موضوع تغییر روزنامهای که آگهی مجمع در آن چاپ
شود مطرح و تصویب میشد.
دو زن در سوگ کاظم اشتری نشستند/ پشتپرده سینما در تئاتر
سامان پور سلیمانیان
کارگردان نمایش «در سوگ کاظم اشتری» عنوان کرد در این اثر نمایشی خصلت مرده
پرستی ایرانی ها و مسایل پشت پرده سینمای ایران در قالبی طنز به تصویر
کشیده می شود.
سامان پورسلیمانی
کارگردان «در سوگ کاظم اشتری» درباره اجرای این
اثر نمایشی گفت: چند سال قبل که من به عنوان دستیار کارگردان و برنامهریز
سر ضبط تلهتئاتر «شب بخیر مادر» به کارگردانی اسرافیل علمداری بودم، آقای
حمید احیاء مترجم آن نمایشنامه کتابی را به من هدیه داد که شامل سه
نمایشنامه «مرغ سحر»، «در سوگ کاظم اشتری» و «فصل زرد» بود. این کتاب نوشته
سپیده خسروجاه همسر حمید احیاء است و من بسیار علاقمند بودم که یکی از
نمایشنامه های کتاب را به صحنه ببرم.
وی ادامه داد: حدود دو سال قبل
احمد آسوده یکی از نمایشنامه های این کتاب با عنوان «مرغ سحر» را به صحنه
برد که من نیز به عنوان دستیار کارگردان در آن نمایش حضور داشتم. هایده
حائری که یکی از بازیگران ان نمایش بود از متن «در سوگ کاظم اشتری» خوشش
آمد و با هماهنگی با نویسنده اثر قرار شد این متن را با نام «مهین نامه»
برای حضور در جشنواره تئاتر فجر ارائه دهد. این نمایشنامه در مرحله اول جزو
۶۰ متن بخش تازه های تئاتر ایران پذیرفته شد اما خانم حائری به دلیل مشکلی
که برایش پیش آمد از اجرا در جشنواره انصراف داد.
در یادداشت کانون کارگردانان خانه تئاتر چنین آمده است:
جشنواره تئاتر فجر که در سال گذشته سی و سومین دوره برگزاری آن سپری شد و
برای سی و چهارمین دورهاش در سال جدید هنوز برنامهای ارایه نشده و دبیری
تعیین نگردیده است، همچنان گرفتار نابسامانی، عدم ترسیم چشمانداز،
سوءتعبیر، عدم هدفگذاری و بسیاری معضلات دیگر است که به نسبت سالیان زیادی
که از عمر آن میگذرد، این معضلات بسیار قابل انتقاد، نگرانکننده و قابل
بررسی بهنظر میرسند؛ معضلاتی که جز با اعتماد به راهکارهای ارایهشده
هنرمندان دغدغهمند تئاتر و کسانی که نامشان در مقاطعی از جشنواره تئاتر
فجر، به آن رونق و اعتبار بخشیده است، برطرف نخواهد شد.
راهی
که جشنواره تئاتر فجر در طول این سی و سه دوره پیموده، همواره در چند
دستانداز ثابت دچار چالش شده و این چالشها با آنکه لاینحل بهنظر
نمیرسند اما تکرار و نبود برنامه و اراده برای برطرف کردن آنها، این
چالشها را بهظاهر لاینحل مینمایاند.
نخستین
این چالشها: نبود هویت روشن و تعریف معلوم از جشنواره تئاتر فجر است که
منجر به عدم وجود آییننامه ثابت، نبود دبیرخانه و دبیر دائمی و تغییر هر
ساله ساز و کار جشنواره بر مبنای سلایق دبیران موقتی آن است.