جامعه ۲۴ – لایحه رتبهبندی معلمان در اسفند ماه سال گذشته به مجلس ارائه شد و پس از چند ماه وقفه، کلیات آن در ۱۸ خرداد امسال به تصویب رسید، اما همچنان تصویب و نهایی شدن آن به دلیل بحثها درباره بودجه مورد نیاز برای اجرای آن طول کشیده است.
طی هفتههای اخیر نیز، اطلاعیهای منتشر شد مبنی بر اینکه دولت تنها ۲۵ هزار میلیارد تومان برای اجرای طرح رتبهبندی برای یک سال اختصاص داده و به این ترتیب امسال تنها ۱۲.۵ هزار میلیارد تومان برای اجرای این طرح اختصاص پیدا میکند و وضعیت سال آینده نیز به تامین اعتبار مشروط شده است. رئیس مجلس شورای اسلامی نیز تأکید کرده است دولت ۲۵ هزار میلیارد تومان در سال برای اجرای این لایحه اختصاص داده و مجلس نمیتواند به این مبلغ رقمی را اضافه کند.
در پی این اطلاعیه و صحبتهای محمدباقر قالیباف، شاهد تجمع معلمان در شهرهای مختلف، از جمله اصفهان، رشت، سنندج، شیراز، اهواز، یزد، کرمانشاه، بروجرد، خرمآباد، یاسوج، قزوین، اندیمشک، ایذه، بجنورد، سقز، گتوند، شاهرود و نورآباد ممسنی، بودیم و شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در فراخوان این تجمعات اعلام کرده که بودجه تعیینشده برای لایحه رتبهبندی معلمان کافی نیست و دولت و مجلس قصد دارند آن را «سرهمبندی» کنند.
این تجمعها بارها و به دلیل اجرایی نشدن لایحه رتبهبندی، در اقصا نقاط کشور اتفاق افتاده، اما آنچه از تصمیمات مجلس و دولت به نظر میآید این است که نسبت به خواستهها و مطالبات معلمان و فرهنگیان بیتوجه هستند و هر آنچه متناسب با چارچوبها و قواعد خودشان باشد در اینباره انجام خواهند داد.
درباره این بیتوجهیها نسبت به مطالبات معلمان و همچنین این مسئله که آیا این تجمعها گسترده قادر خواهد بود به مجلس و دولت تلنگر بزند و رقم بودجه تغییری خواهد یافت یا خیر، با محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان ایران به گفتوگو پرداختیم.