سوال
اول درباره مباحث مربوط به کلیات لایحه بودجه است، با توجه به اینکه
انتقادات بسیاری را از جانب برخی نمایندگان مجلس و تحلیلگران اقتصادی به
خود دیده است. نظر شما در این باره چیست؟
درباره بودجه باید بگویم، احکامی از اول انقلاب وجود داشت که
بر اساس آن هر دولتی ملزم به کاهش اتکا از درآمدهای نفتی بود، اما این مهم
در حد شعار باقی ماند و آنچنان جامه عمل نپوشید، علاوه بر آن احکام حکومتی
اقتصاد مردمی، کاهش بنگاهداری و تصدیگری و جایگزینی مالیات مورد مهمی در
بودجه ماست، آن هم مالیاتی که از بخش خصوصی بگیریم؛ یعنی دولت صرفا نظارت
کند و فعالیت اقتصادی به عهده مردم باشد، این یکی از اصول اولیه مهمی بود
که مطرح شد. حال بودجه پیشنهادی دارای ضعف موارد فوق است، همچنین در بودجه
سال آینده بحث فروش نفت جایگاه ویژهای دارد که نسبت به تحقق پیدا کردن آن
دوگانگی بسیاری مطرح است. در واقع لازم است برای بهبود و سروسامان دادن به
اقتصاد نفتی از کشورهای دیگر چون نروژ که بیش از ۵۰ سال است بحث درآمد نفتی
را از بودجه جدا کردهاند، الگو بگیریم. باید اشاره کنم، طی چهار سال اخیر
این کشورها بخش عمده از درآمد نفتی را سرمایهگذاری و قسمت دیگر را صرف
امور عمرانی کردهاند. این در حالی است که در لایحه بودجه سال آینده
نمیبینیم که پول نفت پیشبینی شده چه مقدار مخارج عمرانی و هزینههای
جاری را در برمیگیرد. از سوی دیگر بودجه ۱۴۰۰ طوری نوشته شده که قرار است
راهگشایی برای رفع تحریمها باشد، بهعنوان مثال بررسی مجدد لوایح FATFکه
البته کار بسیار خوبی است و باعث میشود خودتحریمی که ما مرتکب آن شدهایم
رفع شود، چراکه عمده فشارهای مالی کشور بهواسطه عدم اجرای لوایح مذکور
است. در حالت کلی بحث روی بودجه در شرایط فعلی کاری بیهوده است، زیرا همه
موارد کلان و خرد آن قابل تغییر خواهد بود.