پدرم یک آرتیست درجه یک بود که عمرش را وقف هنرش کرد. از یک جایی هم متاسفانه هنرش را فدای کار اجتماعیاش کرد
«پدرم یک آرتیست درجه یک بود که عمرش را وقف هنرش کرد. از یک جایی هم متاسفانه هنرش را فدای کار اجتماعیاش کرد. سندیکای هنرمندان سینما را با خون جگر ساخت، همکاران دیگری هم کنارش بودند، اما او همه وقت و انرژیاش را صرف آن کرد. عاقبت هم پاسداشتش را گرفت. آقای حسین گیل آمد و گفت که اینها خیانت کردند و یکهو آقای گیل، بدمن فیلم فارسی، تبدیل شد به عنصر انقلابی و میخواستند که اینها را محاکمه کنند. بعد متوجه شدند که اینها از جیب خودشان هم یک چیزی گذاشتند.