سه شنبه 18 آبان 1395 20:07 ساعت

الان كه پس از مرگش به روايت هاي تاريخي او مي نگرم، او را از منظر راستي و خود انتقادي، در رتبتي بس فراتر از بسياري از صاحبان عنوان مي يابم كه گاه بديهيات رفتارهاي خود در چند دهه گذشته را منكر مي شوند! با او مي شد درباره همه چيز سخن گفت و پاسخ هاي واقعي و صريح شنيد، پاسخ هايي كه گاه به ضرر او تمام مي شد و سياستمداراني كه معمولاً سعي ميكنند صاحب تمامي فضايل كون و مكان باشند، از آن گريزانند.
گروه تاریخ انقلاب رجانیوز – محمدرضا كائيني*: ابناء بشر دراين دوره و هر دوره، قاعدتاً براي مهر و قهر خود ملاك هايي دارند. منفعت شخصي، منفعت گروهي، گرايش و واگرايي هاي قبيله اي، امروزه سكه رايج اين ملاكها هستند. راقم اين سطور كه هم اينك وارد چهارمين دهه از زندگي خود شده، خواسته يا ناخواسته و البته پس از سروكله زدن با بسياري از اصحاب فرهنگ و سياست، آدميان را به «صداقت» و «مهر» مي سنجد و صدالبته كه مرزبنديهاي عقيدتي وفكري درجاي خويش محفوظ است. زبان مهر و راستي– كه از قضا ديرزماني است از زندگي روزمره ما حذف شده- ازجمله اصيل ترين وموثرترين پيونددهندگان انساني اند. چه بسيار بودهاند همفكراني كه جز فريب و دغل از آنان نديدهايم و چه فراوان آنان كه به رغم مخالفت، خاطره نيكي از سلوك و منش آنان داشتهايم. آنچه امروز موجب شده كه نويسنده در اين باب قلم بفرسايد، تكريم يكي از متصفان به «صداقت» و«مهر»است.
***
