کارشناس مسکن گفت: بخش بزرگی از مشکلات مسکن مربوط به مسائل مالی است. به طوری که ایران رکورددار ارائه بدترین نوع وام مسکن به متقاضیان دردنیا است. چراکه متقاضیان وام برای دریافت تسهیلات ۴۸۰ میلیون تومانی مسکن، باید یک چهارم مبلغ وام (۱۲۰ میلیون تومان) را به عنوان اوراق به دولت یا بانکها پرداخت کنند که عملا در اختیار وام گیرنده نیست، اما بانکها هم سود و هم اقساط وامهایی که پرداخت نکردند را هم از متقاضیان دریافت میکنند.
در برنامه هفتم توسعه مصوبهای وجود دارد تحت این عنوان که به 0.2 درصد از مساحت کشور اجازه داده شود که به محیط سکونتگاهی افزوده شود که بر این اساس نزدیک ۳۳۰ هزار هکتار میتواند برای مسکن در نظر گرفته شود. حال اینکه این مصوبه تا چه حد قابلیت اجرا دارد یا اینکه منظور از ۲ دهم مساحت کشور چه زمینهایی است و خدمات شهری مانند آب، برق، گاز و … با مشکل مواجه خواهد شد یا خیر مسئلهای است که در برنامه هفتم به آن اشاره نشده است. از سوی دیگر تجربه طرحهای دیگر مسکن مانند نهضت ملی و مسکن مهر در عمل نشان داده که به فرض برنامه ریزی دقیق تئوری یک طرح، اما در اجرا با مشکلات پیش پینی نشدهای مانند عدم همکاری بانکها در ارائه وام یا بدعهدی پیمانکاران بر سر تحویل پروژهها پیش میآید که موفقیت چنین طرحهایی را با، اما و اگر همراه میکند.