روی صندلیهای سینما مینشینیم و ارتباطمان را با دنیای واقعی و سختیها و روزمرهگیهایش قطع میکنیم. از همین نقطه است که قدم به دنیای خیالانگیز شخصیتهای روی پرده میگذاریم و لذتی را تجربه میکنیم که نمونهاش را هیچجای دیگری نمیتوانیم بیابیم. در روزگار تلخ و پر از ناملایمات، انگار فقط روی پرده سینماست که میتوان از قوانین و اجبارهای دنیای واقعی که هیچ گریزی از آن نیست پا بیرون گذاشت و به جادوی دنیایی که به دست نویسندهها، کارگردانها، بازیگران و سایر عوامل تولید خلق شده پناه برد.
امروز روز ملی سینماست؛ سینمایی با گنجینهای از آثار درخشان که هنوز هم میتوان بارها و بارها با تماشایشان غرق لذت شد. سینمایی که چند وقتی است حال خوشی ندارد و دل مخاطبانش آنطور که باید با آن صاف نیست اما هنوز آستینها برای بازگرداندن آن به اوج بالاست و تلاشها برای نجات آن ادامه دارد.