سما بابایی | «آرشههای جادویی و انگشتانی که روی کمانچه پرواز می کنند» شاید این نخستین تصویری باشد که با شنیدنِ نام «کیهان کلهر» در ذهن متبلور میشود. او حالا شصت ساله شده و سهمِ مهمی از زندگیاش با کمانچه گذشته است . کیهان کلهر با آلبومهای بی تو بسر نمیشود، فریاد، باران و فراتر از نقشه جغرافیا که در آنها بهعنوان آهنگساز و نوازنده نقش داشته، نامزد جایزه گرمی شدهاست و در پنجاه و نهمین مراسم این جایزه به همراه گروه جاده ابریشم به رهبری یویوما توانستند با آلبوم sing me home موفق به کسب جایزه گرمی بهترین موسیقی جهانی شوند. قطعههای از دیرباز، کوه ها خیلی دورند و چهار نعل اسب از جمله قطعاتِ این آلبوم هستند که کلهر هنرمندانه با موسیقی ایرانی به آن اصالت بخشیده است. علاوه بر اینها، او نخستین نوازندهی ایرانی است که برندهی جایزهی معتبر جهانی «وومکس» در سال ۲۰۱۹ شد. جهانیترین موسیقیدانِ ایرانی در سالهای فعالیتِ خود، چند موسیقی برای آثار سینمایی نیز ساخته است .
به گزارش فیلمنیوز، آهنگساز بزرگ معتقد است که اولویت در موسیقی فیلم، تصویرسازی و کمک به داستانی است که قرار است در آن بیان شود و میگوید بر این اساس موسیقیای که برای یک اثر سینمایی مینویسید، باید متفاوت از آهنگسازی به شکلِ آزاد باشد. او رابطهای طولانی با سینما دارد و تعریف میکند : «من متولد امیرآباد حوالی میدان انقلاب هستم که اطرافش پر از سالنهای سینما بود و من خیلی وقتها به دیدنِ فیلمها میرفتم. سر تخت جمشید دو سینما بود. یکی بزرگتر و یکی کوچکتر. آن یکی که کوچکتر بود سینهمند بود و فیلمهای کودکان نشان میداد و پدرم اغلب پنجشنبهها و جمعهها من را به این سینما میبُرد. اغلب کارتنهای دیزنی را در همین سینما دیدم. سینما کاپری هم خیلی خوب بود. به خصوص اینکه فاصله اش تا خانهمان از هزار متر هم کمتر بود. بااینکه بچه بودم؛ اما برادرم من را یواشکی میبرد. من «گاو» و «قیصر» را آنجا دیدم. تصور صحنههای فیلم «قیصر»، «طوقی»، «داش آکل» و… بدون موسیقی منفردزاده یا با موسیقی دیگری بسیار سخت است.»