به روغن و شکر که دشمن سلامتی هستند «یارانه» می‌دهند؛ اما به «شیر» نه!

نکته جالب توجه، ظرفیت بالای کشورمان در تولید شیر است، به گونه‌ای که ایران یکی از بزرگ ترین صادرکنندگان این محصول در منطقه و حتی قاره آسیا محسوب می‌شود؛ تولیدی که بر اساس گزاره‌های بازار، مازاد بر مصرف تلقی می‌شود، اما کیست که نداند واقعیتی تلخ در پس آن نهفته است؛ اینکه مصرف این کالای حیاتی به دلایل متعدد در کشور رو به کاهش است و در نتیجه، امکان صادرات آن به وجود آمده است.

به روغن و شکر که دشمن سلامتی هستند «یارانه» می‌دهند، اما به «شیر» نه!«من به وزارت بهداشت هشدار می‌دهم و تعجب می‌کنم چگونه متوجه این موضوع نیستند که چه آسیب‌هایی در پیش است؟ آسیب‌هایی که دود همه شان در چشم وزارت بهداشت می‌رود!»

به گزارش «تابناک»؛ از جمله شاخص‌های ارزیابی و اندازه گیری شده در کشورمان که عدد نامطلوبی را نشان می‌دهد، سرانه مصرف شیر است که بر اساس آمار‌های سازمان خوار و بار جهانی (فائو)، میانگین آن در جهان ۱۱۳ کیلوگرم در سال است، اما مدت هاست در کشورمان روند نزولی را طی می‌کند و بر اساس آخرین گزارش‌های منتشر شده به کمتر از ۷۰ کیلوگرم در سال رسیده است.

این در حالی است که توصیه سازمان بهداشت جهانی در این خصوص، مصرف سرانه ۱۵۰ کیلوگرم شیر در سال است و بر اساس سند چشم انداز ایران در افق ۱۴۰۴، سرانه مصرف شیر در کشورمان باید به ۱۲۰ کیلوگرم در سال به ازای هر نفر برسد. اعداد و ارقامی که نشان می‌دهند در این موضوع خاص، هم از بسیاری از کشور‌های جهان عقب مانده ایم و خیلی کمتر از میانگین جهان، شیر مصرف می‌کنیم و هم ثابت می‌کند که قادر به تحقق اهداف تعیین شده در این خصوص نباشیم.

موضوعی که اطلاع از عقوبت‌های شوم آن موجب شده که افزایش مصرف سرانه شیر در اسناد بالادستی دیده شده و بنابراین، شاهد اجرای طرح‌هایی از جمله توزیع رایگان شیر در مدارس کشور بودیم؛ طرحی که از سال ۱۳۷۹ در دستور کار قرارد مصرف شیر به دنبال دارد و هزینه‌های زیادی به کشور وارد خواهد کرد. هزینه درمان بیماری‌ها و عوارض ناشی از مصرف ناکافی شیر که بیش از همه متوجه متولی بهداشت و درمان در کشور، یعنی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌شود و با سرمایه گذاری به مراتب کمتر در حوزه پیشگیری، می‌توان مانع از بروز و ظهور این آسیب‌ها شد.

وزارت‌خانه‌ای که ظاهرا این ماجرا و عقوبتی که به دنبال خواهد داشت، برایش اهمیت چندانی ندارد که اگر داشت، تمام تلاشش را برای بهبود اوضاع و گام برداشتن به سمت تحقق اهداف سند چشم انتظار به کار می‌بست و در یک کلام، پرچم دار مقابله با کمبود‌های فعلی می‌شد، نه اینکه آنچنان سکوت در پیش بگیرد که بازرگانان و فعالان اقتصادی پیش قدم شوند و ضمن ترسیم آینده تاریکی که کاهش مصرف شیر به دنبال دارد، به وزارت بهداشت و شخص وزیر در این بازه تذکر و زنهار دهند!

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *