جمعه ۲۳ خردادماه ساعت ۳ و ۳۰ دقیقه بامداد به وقت محلی تهران، دست نخستوزیر اسرائیل برای جهان رو شد
جوان آنلاین: جمعه ۲۳ خردادماه ساعت ۳ و ۳۰ دقیقه بامداد به وقت محلی تهران، دست نخستوزیر اسرائیل برای جهان رو شد. او که بارها پشت شعارهای پوشالی خود مخفی شده و با این ادعای دروغین که غیرنظامیان و مناطق مسکونی هدف حملههای او و سیاستمدارانش نیستند، هجوم نظامی به خاک ایران را در حالی آغاز کرد که هدف اولین تجاوز هوایی این رژیم به منطقه مسکونی نارمک پایتخت، منزل دکتر علی باکوییکتریمی بود. در پی همین تجاوز آشکار، دانشمند هستهای کشورمان و تمام اعضای خانواده او (همسرو دو فرزندش به نامهای یاسمین و آرمین) به شهادت رسیدند. علی باکویی آقازاده نبود. یک روز کلاس خصوصی نرفته بود. بچهکشاورز بود و در یک خانه ساده و یک خانواده سادهزیست رویای فدا شدن برای ایران را در سر میپروراند. همیشه هوای خواهر و برادرها را داشت و دلسوز بود. همین یک ماه پیش که آخرین دیدارشان بود، آنها را به داشتن یک زندگی آبرومند سفارش کرد و حالا که با سبک زندگی و با نحوه از دنیا رفتنش تا مغز استخوان تکتک آنها را سوزانده، احساس افتخار را به تکتکشان هدیه داده است. شهادت دکتر علی باکویی و خانوادهاش در حمله تروریستی رژیم صهیونیستی نهتنها ضایعهای برای کشور، بلکه یادآوری دشمنی با پیشرفت ایران بود. روایتی از زندگی اورا که ترکیبی از علم، اخلاق و خدمت به وطن و الگویی برای نسلهای آینده است پیش رو داریم.
دانشگاه برایت نان و آب نمیشود
علی باکویی کتریمی، متولد ۲۷ دی ماه سال ۱۳۵۳ بود. زادگاه خانواده ۱۲ نفرهشان روستای کتریم از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری بود. علی باکویی در کودکی، مقطع تحصیلی ابتدایی را در روستای محل تولدش گذراند و مقطع راهنمایی را در روستای کندِلَک خواند. اینطور که همکلاسیها و کسانی که او را میشناختند، میگویند، بهقدری دانشآموز باهوشی بود که بسیاری از معلمها تا سالها بعد سراغش را میگرفتند. بر خلاف همسالانش که اوقات فراغت را به تفریح میگذراندند، او مشغول مطالعه کتب علمی و درسی بود. پدرش کشاورزی زحمتکش، از او بهعنوان فرزندی خوشاخلاق و کمکحال خانواده یاد میکرد که حتی در کارهای کشاورزی نیز مشارکت داشت.
مثل ملاموسی بود