روز سینما میتواند فرصتی برای مرور تعداد فیلمهای اکرانشده، میزان فروش و رکوردهای تازه باشد؛ اما شاید بد نباشد این بار از زاویه دیگری به سینما نگاه کنیم
روز سینما در شرایطی از راه رسیده که اگر بنا باشد فقط تیترهای مربوط به گیشه و رکوردهای فروش را معیار قرار دهیم، احتمالاً اینطور به نظر میآید که حال سینمای ایران چندان هم بد نیست. هر بار که صحبت از وضعیت سینمای ایران و رونق یا رکود آن به میان میآید، یکی از نخستین اعدادی که تیتر میشود، رقم فروش فیلمهاست؛ ارقام چند میلیارد تومانی، شکستن رکورد فروش روزانه، هفتگی و عبور یک فیلم از مرزهایی که پیش از آن دستنیافتنی به نظر میرسیدند. در ظاهر، همین اعداد میتواند ویترینی از یک سینمای زنده و پررونق ارائه کند؛ سینمایی که مردم برای تماشای فیلمهایش پول میدهند و گیشهاش هر سال بزرگتر میشود؛ اما وقتی تعداد تماشاگران را کنار رقم فروش میگذاریم، این تصویر تغییر میکند و میبینیم افزایش درآمد سینما الزاماً به معنای افزایش مخاطب نبوده است.