صدف فاطمی | به نظر اصلا منطقی نمیآید. با هیچ استدلالی جور نیست. در وضعیتی که هر کدام از ما گیر افتادهایم میان هزاران فکر و خیال و نگرانی، خبر مرگ ناگهانی بازیگری در آمریکا قاعدتا نباید اشکمان را سرازیر کند. اما کجای این زندگی و این روزها بر مدار منطق است که این یکی باشد. بله. با شنیدن خبر مرگ میتو پری، اشک ما درآمد. هقهقکنان زدیم زیر گریه.
به گزارش فیلمنیوز، متیو پری برای ما فقط یک بازیگر آمریکایی نبود. او رفیق روزها و شبهای سخت و تلخ خیلی از ماها بود. وقتی خبر رسید پیکر بیجانش در جکوزی خانهاش پیدا شده، بغض بیخ گلویمان چسبید. مگر میشود بازیگر دوستداشتنی نقش چندلر بینگ در سریال محبوبمان «فرندز» دیگر نباشد؟ آن همه خاطرات و آن همه سکانسهایی که با او ساخته بودیم چه میشود حالا؟ ما با «فرندز» زندگیها کردهایم. روزها و شبهایی که از غم به خودمان میپیچیدیم، دکمه پِلی را فشار دادهایم و خودمان را سپردهایم به شوخیهای چندلر، به مانیکا، راس، ریچل، جویی، فیبی. به آن جمع شش نفره حال خوبکن.