با پیشرفت فناوریهای دیجیتال، محیط کار بیش از هر زمان دیگری تحت نظارت دقیق قرار گرفته است. از رانندگان تاکسیهای اینترنتی گرفته تا کارمندان ادارات و کارگران انبارهای شرکتهای بزرگ، امروزه بسیاری از شاغلان تحت نظارت دائمی الگوریتمها و نرمافزارهای پیشرفته قرار دارند. بهکارگیری فناوریهایی مانند هوش مصنوعی و الگوریتمهای دادهمحور، به کارفرمایان این امکان را داده است که عملکرد کارکنان را در لحظه پایش کنند، بهرهوری آنها را بسنجند و حتی تصمیمات مرتبط با اخراج یا ارتقا را بر اساس دادههای جمعآوریشده اتخاذ کنند. اما این تغییرات چه تأثیری بر حقوق و امنیت شغلی کارگران دارد؟
به گزارش پیوست، مقالهای از نشریه فناوری امآیتی میگوید در بسیاری از موارد، کارگران حتی نمیدانند که چه دادههایی از آنها جمعآوری میشود و این اطلاعات چطور بر وضعیت شغلی آنها تاثیر میگذارد. سیستمهای ارزیابی عملکرد مبتنی بر هوش مصنوعی اغلب «جعبه سیاهی» غیرقابل نفوذ هستند و قوانین و معیارهای ارزیابی آنها برای کارگران شفاف نیست. این روند موجب افزایش نگرانیهایی درباره عدالت شغلی و تاثیرات منفی احتمالی آن بر امنیت شغلی افراد شده است.