شهراد باغستانی
در شبی که همه بازیکنان چلسی عملکردی تحسینآمیز داشتند، بازیکنان منچسترسیتی یکی پس از دیگری ناامیدکننده ظاهر شدند.
خبرورزشی – در بندر پورتو و در فینال لیگ قهرمانان اروپا، چیزی که تفاوت را رقم زد کیفیت بازیکنان دو تیم در این نبرد مهم بود. شبی که بازیکنان منچسترسیتی دور از انتظار بودند و بازیکنان چلسی با تمام توان یکی از ماندگارترین بازیهایشان را پشت سر گذاشتند.
ستارههای ناامیدکننده سیتی
به لطف ترکیبی که گواردیولا در این دیدار انتخاب کرد، تقریباً هیچ بازیکنی از منچسترسیتی در حد و اندازههای خودش نبود. شاید بتوان گفت فودن به واسطه موقعیتی که داشت و خلاقیتی که ایجاد میکرد، بازیکن خوب سیتیزنها بود. دیاس هم مثل خیلی از بازیهای دیگر این فصل به طور فردی در کارهای دفاعی خوب بود، ولی او هم کمکی نداشت. ادرسون با بیرون آمدن ناشیانه کار را برای گلزنی هاورتس راحت کرد و تنها واکنش مثبتش مقابل شوت آرام ورنر بود. واکر عملکرد بدی نداشت، اما خوب هم نبود. او در نفوذها سرعت خوبی داشت. استونز مقابل سرعت بازیکنان چلسی در خط حمله کم میآورد. جایگیریاش روی گل چلسی هم بد بود. شاید باید لاپورت جای او را در ترکیب اصلی میگرفت. زینچنکو در صحنه گل چلسی هیچ فشاری روی هاورتس نیاورده بود. گوندوغان مثل این که در میانه میدان سردرگم بود، با این حال بد عمل نکرد. برناردو تأثیر خاصی نداشت، ولی از بدترینهای سیتی هم به شمار نمیرفت. دبروینه هیچ حرکت مثبتی انجام نداد و با اشک از زمین بیرون رفت، اما شاید اگر مصدومیت برایش رخ نمیداد، میتوانست در دقایق پایانی تأثیرگذار باشد. تحرک محرز خوب بود، ولی روی توپ اصلاً خوب کار نکرد و حتی نتوانست ضربهای به سمت چارچوب بزند. استرلینگ هم قمار بزرگ پپ بود و با انتخاب او زهر تیمش را در خط حمله گرفت. آگوئرو در آخرین بازیاش برای سیتی خودش را به آب و آتش زد، ولی کار از کار گذشته بود. فرناندینیو هم که باید از ابتدا بازی میکرد، وقتی آمد که تیمش خلاقیت نیاز داشت.