اقتصاد۲۴– در چند وقت اخیر، اخبار مختلفی در مورد آینده روابط ایران و آمریکا مخابره شدهاند. از یک سو، پالسهای مثبتی مطرح شدهاند؛ نظیر تبادل احتمالی زندانیان و یا موافقت آمریکا برای استفاده ایران از منابع و داراییهای خارجیاش. روز دوشنبه دوم مرداد سخنگوی وزارت خارجه آمریکا با تایید انتقال بخشی از وجوه مسدودی ایران در عراق به عمان، گفت که مشمول همان محدودیتهایی خواهد بود که زمانی در حسابهای عراق نگهداری میشدند.
از سوی دیگر، کنار گذاشته شدن رابرت مالی، از چهرههای طرفدار تعامل و مذاکره با ایران و انتصاب الیوت آبرامز که به سیاستهای ضدایرانی شهره است، بسیاری را واداشته تا از بدتر شدن روابط دو طرف سخن بگویند. در این چهارچوب، فضایی مبهم در روابط تهران-واشینگتن شکل گرفته که از هر سو، پالسهایی متناقض ارسال میشود.
از این رو، فرارو در گفتگو با فریدون مجلسی، دیپلمات سابق و کارشناس حوزه روابط بین الملل و امیر دبیری مهر، استاد دانشگاه و کارشناس حوزه سیاست خارجی، به واکاوی این سوال اساسی پرداخته که با توجه به تحولات جاری، آینده روابط ایران و آمریکا به کدامین سو گرایش دارد: بهبود یا سقوط؟
پالسهای تازه از روابط ایران و آمریکا؛ بهبود یا سقوط آزاد؟ فریدون مجلسی، به فرارو گفت: «من پیشتر در قالب مصاحبههای مختلف اعلام کردهام که پس از به بن بست خوردن تلاشها جهت احیای برجام، ایران و آمریکا عملا وارد دورهای ۷ الی ۱۰ ساله شده اند که در آن خبری از توافق نخواهد بود. از این منظر، برونداد این وضعیت چیزی جز تشدید فشارها و تنشها در روابط دو طرف نیست.»
وی گفت: «البته که در ماههای گذشته عزمی جدی نیز در تهران و واشینگتن جهت بهبود روابط مشاهده نشده است و گرنه تغییر روند روابط و سوق دادن آن به سمت بهبود به ویژه با توجه به فرصتهای قابل توجهی که پیشتر ایجاد شده بود، کار چندان سختی نبوده است. در کنار همه اینها باید توجه داشته باشیم که صِرف اقدام دولت بایدن در ایجاد بهبود روابط با ایران نیز به اهرمی پرهزینه برای این دولت تبدیل شده است».