برای انجام این تحقیق، پژوهشگران 18 موش آزمایشگاهی دیابتی را به 3 گروه تقسیم کردند و در پوست آنها زخمی ایجاد نمودند. گروه اول رژیم غذایی استاندارد، گروه دوم رژیم غذایی غنی از پروتئین و گروه سوم رژیم غذایی پر پروتئین به اضافه مکمل آرژینین و پرولین داشتند.
نتایج نشان داد که در گروه دوم (رژیم غذایی پر پروتئین) و گروه سوم (رژیم غذایی پر پروتئین به اضافه مکمل آرژینین و پرولین) تعادل نیتروژن بهتر از گروه اول (رژیم غذایی استاندارد) بود. نکته جالب این که بهبود و ترمیم زخم در گروه سوم (رژیم غذایی پر پروتئین به اضافه مکمل آرژینین و پرولین) به طور قابل ملاحظه ای از دو گروه دیگر بهترو سریع تر بود. بدین معنی که رشد عروق خونی جدید در محل زخم بیشتر و بهتر انجام شده بود. رشد عروق خونی جدید یک مکانیسم ضروری در ترمیم زخم به شمار می رود، زیرا این عروق، مواد مغذی و اکسیژن مورد نیاز بافت در حال ترمیم را تامین می کنند.
همچنین مشاهده شد که شاخص های التهابی در این گروه کمتر از سایر گروه هاست و این نشان دهنده ترمیم بهتر است زیرا التهاب، فرآیند ترمیم را کند می نماید.