به گزارش مجله خبری نگار، تا گرمای تابستان نشکند، ترس آمپر چسباندن و جوش آوردن موتور «طناز» و «تیارا» که اولی، مینیبوسی به رنگ قرمز و دومی به رنگ آبی است، یک لحظه هم از سر و نظر فاطمه دور نمیافتد. با آنکه هر روز فاطمه یک چشم به رادیاتور و آمپر آب و چشم دیگر به پرمایگی روغن موتور مینیبوسهای عزیزتر از جانش دارد و یا به پشتوانه سالها مینیبوسرانی در پیچ و خم جادههای استان اصفهان، دست به آچار شدن را خوب یاد گرفته و مکانیک کاردانی بهحساب میآید، اما باز بار پریشانی این ترس قدیمی را میکشد؛ باری که سنگینیاش را از یکی از روزهای فروردین سال ۱۳۹۴ درست نخستین باری که فرمان مینیبوس بنز مدل ۶۵ اش را سمت سکوی مسافری خط زایندهرود- فولادشهر در پایانه زرینشهر چرخاند بر گُرده احساس کرد. اما «فاطمه نوری» حریف قوی و قدری برای آن ترس و سنگینیها بوده که تا به امروز خسته و تسلیم نشده است. او نخستین بانوی مینیبوسران و نمونه استان اصفهان است که چادر از سرش نمیافتد و مسافران همه به خوشنامی یادش میکنند.