اقتصاد۲۴ – نجات بهرامی: از نخستین روزهای پس از ایجاد دیوان سالاری و بوروکراسی در ایران، شغل کارمندی و استخدام در ادارات دولتی، مزیتی بزرگ و عاملی اساسی در تشکیل یک زندگی نسبتا مرفه و کم دغدغه برای ایرانیان بود. این امر به خاطر وجود فقر و فلاکت در جمعیت بزرگی از کشور بود که به خاطر شرایط تاریخی و اقلیمی، فقدان امنیت و نبود راهها، جنگهای متعدد و نیز استیلای ایلات و عشایر با تفکرات قبیلهای بر سرزمین ایران، فرصت فعالیتهایی، چون تجارت و داد و ستد و رشد شهرنشینی فراهم نشده بود و قاطبه ساکنان کشور را در وضعیت بسیار بدی قرار داده بود. بعد از سقوط قاجاریان بود که بوروکراسی اداری ایجاد شد و عدهای از مردم به این دستگاه تازه تاسیس و نسبتا گسترده وارد شدند و دریافت حقوق و مزایا و وجود امنیت شغلی در آن را تجربه کردند تا حدی که کارمند دولت بودن در نظر قاطبه مردم مساوی شد با شخصیت و نیز داشتن موقعیت اجتماعی مناسب و قابل اعتماد.
این مسئله در کنار ناپایداری همیشگی اقتصاد و خطرات مالیِ راه اندازی کسب و کارهای خصوصی در نهایت باعث ایجاد این ذهنیت عمومی شد که توسل به دولت و استخدام در ادارت و نهادهای دولتی راهی مطمئن برای ایجاد یک یک زندگی آرام و کم خطر است و به همین علت در ادوار بعدی هدف از تحصیل و درس و مدرسه در نهایت استخدام بود و پشت میزنشینی و حقوق بی دردسر!